Teodozjusz II (ur. w kwietniu 401, zm. 28 lipca 450) - najstarszy syn cesarza Arkadiusza i wnuk Teodozjusza I Wielkiego. Był cesarzem wschodniorzymskim w latach 408-450 (został nim w wieku 7 lat).
Pozostawał pod przemożnym wpływem kobiet - starszej siostry Pulcherii i żony. Za jego rządów dochodziło do sporów religijnych (burzenie synagog). Podejmowano wysiłki dyplomatyczne, mające odwrócić niebezpieczeństwo grożące ze strony Hunów.
W 429 Teodozjusz powołał komisję mającą zebrać ustawy wydane przez Konstantyna Wielkiego i jego następców. Po pewnych trudnościach w 438 ogłoszono Codex Theodosianus.
Za czasów Teodozjusza powstał uniwersytet w Konstantynopolu.
Zmarł w wyniku obrażeń odniesionych po upadku z konia.
Publikacja wraz ze zdjęciami jest udostępniona w Encyklopedii "Zgapedia" części portalu zgapa.pl. Treść objęta jest licencją GNU FDL Wolnej Dokumentacji w wersji 1.3 lub dowolnej pózniejszej opublikowanej przez Free Software Foundation i została ona opracowana na podstawie Wikipedii, tutaj możesz znaleźć artykuł źródłowy oraz autorów. Warunki użytkowania Encyklopedii znajdziesz na tej stronie.