Teodor Parnicki (ur. 5 marca 1908 w Berlinie, zm. 5 grudnia 1988 w Warszawie) - polski pisarz

Życie

Syn Bronisława i Augustyny z Piekarskich. Jego ojciec studiował na politechnice w Berlinie, zaś po zdobyciu tytułu inżyniera wyjechał z rodziną do Moskwy, gdzie pracował aż do wybuchu I wojny światowej. Jako obywatel niemiecki zmuszony był do opuszczenia Moskwy - udał się do Ufy. Gdy w 1918 zmarła matka Teodora, jego ojciec ożenił się ponownie z młodą Rosjanką, która spowodowała umieszczenie pasierba w korpusie kadetów w Omsku, przeniesionego następnie do Władywostoku. W wieku 12 lat Teodor Parnicki, posługujący się na codzień językiem rosyjskim albo niemieckim, uciekł do Charbinu w Mandżurii. Pomogła mu Polonia charbińska, umieszczając chłopca w polskim gimnazjum. Z trudem opanowując język polski w wieku 15 lat postanowił wrócić do Polski i zostać polskim pisarzem. Po maturze i śmierci ojca przyjechał do Lwowa i rozpoczął studia na Wydziale Humanistycznym Uniwersytetu Jana Kazimierza pod kierunkiem znakomitego filologa, badacza twórczości Juliusza Słowackiego, prof. Juliusza Kleinera. Poświęcił się jednocześnie filologii polskiej, anglistyce i orientalistyce. Jako znawca wygłaszał na UJK cykle wykładów o literaturze rosyjskiej. W 1928 zaczął publikować swoje prace - od powieści sensacyjnych do historycznych. Powieść Aecjusz - ostatni Rzymianin przyniosła mu w nagrodę stypendium, dzięki któremu zwiedził Bułgarię, Grecję i Turcję. Wrócił do Lwowa tuż przed wybuchem II wojny światowej. Po zajęciu Lwowa przez wojska sowieckie został aresztowany i skazany na 8 lat więzienia. Odzyskał wolność w sierpniu 1941 i uzyskał stanowisko attache kulturalnego przy ambasadzie polskiej w Kujbyszewie. Opuścił ZSRR z armią Andersa, ewakuując się najpierw w Teheranu, następnie do Jerozolimy, gdzie przebywał do 1944. Od 1944 do 1945 przebywał w Meksyku, gdzie był attache kulturalnym w ambasadzie RP. Po wycofaniu przez Meksyk uznania Rządu RP na Uchodźstwie i zamknięciu ambasady utrzymywał się z renty ufundowanej przez Polonię. Do Polski przyjeżdżał na krótko w 1963 i 1965, zaś w 1967 wrócił do kraju na stałe, zajmując się twórczością i nie dając się wciągnąć w działalność polityczną. Zmarł w Warszawie w trakcie pracy nad 4-tomową kolejną powieścią historyczną.

Twórczość

Prawie cała twórczość Parnickiego obejmuje związki kultury Bliskiego Wschodu (zwłaszcza Bizancjum) oraz cesarstwa rzymskiego w fazie jego upadku, w którym rozwija się chrześcijaństwo.
  • Trzy minuty po trzeciej (debiut w 1931 - Lwów).
  • Hrabia Julian (1934- Lwów)
  • Opowiadania (1934-1939 - Lwów)
  • Aecjusz Ostatni Rzymianin (1936 - Lwów)
  • Szkice literackie (1933-1939 - Lwów)
  • Srebrne Orły (1943 - Jerozolima)
  • Koniec Zgody Narodów (1955 - Meksyk)
  • Słowo i ciało (1958 - Meksyk)
  • Twarz Księżyca- Tom 1 (1960 - Meksyk)
  • Nowa Baśń 1 - Robotnicy wezwani o jedenastej (1961 - Meksyk)
  • Twarz Księżyca Tom 2 (1961 - Meksyk)
  • Nowa Baśń 2 - Czas siania czas zbierania (1962 - Meksyk)
  • Tylko Beatrycze (1962 - Meksyk)
  • Nowa Baśń 3 - Labirynt (1963 - Meksyk)
  • I u możnych dziwny (1964 - Meksyk)
  • Nowa Baśń 4 - Gliniane Dzbany (1965 - Meksyk)
  • Koła na piasku (1965 - Meksyk)
  • Śmierć Aecjusza (1966 Meksyk)
  • Nowa Baśń 5 - Wylęgarnie dziwów (1967 - Meksyk)
  • Twarz Księżyca Tom 3 (1967 - Warszawa)
  • Zabij Kleopatrę (1968 - Warszawa)
  • Inne życie Kleopatry (1968 - Warszawa)
  • Tożsamość (1968 - Warszawa)
  • Nowa Baśń 6 - Palec Zagrożenia (1970 - Warszawa)
  • Muza dalekich podróży (1970 - Warszawa)
  • Staliśmy się jak dwa sny (1972 - Warszawa)
  • Rodowód literacki (1973 - Warszawa)
  • Przeobrażenie (1973 - Warszawa)
  • Historia w literaturę przekuwana (1973 - Warszawa)
  • Sam wyjdę bezbronny (1975 - Warszawa)
  • Sekret trzeciego Izajasza (1980 - Warszawa)
  • Dary z Kordoby (1981 - Warszawa)
  • Rozdwojony w sobie (1981 - Warszawa)
  • Kordoba z darów (1986 - Warszawa)
  • Opowieść o trzech Metysach (1998 - Warszawa)
  • Ostatnia Powieść (wydane pośmiertnie 2003 - Warszawa)
Publikacja wraz ze zdjęciami jest udostępniona w Encyklopedii "Zgapedia" części portalu zgapa.pl. Treść objęta jest licencją GNU FDL Wolnej Dokumentacji w wersji 1.3 lub dowolnej pózniejszej opublikowanej przez Free Software Foundation i została ona opracowana na podstawie Wikipedii, tutaj możesz znaleźć artykuł źródłowy oraz autorów. Warunki użytkowania Encyklopedii znajdziesz na tej stronie.
Prezentowane filmy poczhodzą z serwisu YouTube, portal zgapa.pl nie jest ich autorem i nie ponosi odpowiedzialności za ich treści.