Tetrahydrokannabinol (inne warianty pisowni: tetrahydrokanabinol, tetrahydrokannibinol), w skrócie THC jest główną substancją psychoaktywną zawartą w konopiach indyjskich. Należy do grupy związków chemicznych zwanych kannabinoidami.

Właściwości chemiczne i fizyczne

  • Wzór sumaryczny: C21H30O2
  • Masa cząsteczkowa: 314.45
  • Nazwa systematyczna: tetrahydro-6,6,9-
    -trimetylo-3-pentylo-
    -6H-dibenzo[1]piran-1-ol,
  • Temperatura wrzenia: 200°C (pod ciśnieniem 0,02 mm Hg)
  • Rozpuszczalność: THC nie jest rozpuszczalny w wodzie, rozpuszcza się w rozpuszczalnikach organicznych, np. alkoholu
  • Toksyczność: Dawka LD50 (dozowanie doustne w roztworze oleju sezamkowego): 1270 mg/kg (szczury samce), 730 mg/kg (szczury samice)

Izomeria THC

Istnieje kilka izomerów THC różniących się położeniem wiązania podwójnego. Dwa izomery - Δ9-THC (wzór na rysunku u góry z prawej) i Δ8-THC - występują w naturze. Ponadto istnieje jeszcze kilka izomerów syntetycznych: Δ6a(10a), Δ6a(7), Δ7, Δ10 i Δ9(11). Izomery te mogą ponadto występować w formie kilku izomerów geometrycznych i enancjomerów.
Główną substancją aktywną konopii indyjskich jest izomer L-trans-Δ9 tetrahydrokannabinolu.

Działanie fizjologiczne

Jego działanie psychoaktywne jest efektem jego łączenia się z receptorami komórek nerwowych zwanych receptorami kannabinoidowymi.
Jako że, THC ani jego pochodne nie występują naturalnie w organizmie ludzi, podjęto badania jaki fizjologiczny sens ma istnienie tych receptorów i jakie związki naturalnie występujące w organizmie się z nimi łączą. W toku tych badań odkryto, że tym związkiem jest anandamid, który jest wytwarzany przez organizm w stanach letargu, snu lub głębokiego relaksu.
Stosunkowo niska toksyczność THC wynika z faktu, że receptory kannabinoidowe nie występują we wszystkich komórkach nerwowych, lecz tylko w części kory mózgowej. Pień mózgu (który jest odpowiedzialny za kontrolę podstawowych funkcji życiowych takich jak bicie serca czy oddychanie) jest niemal pozbawiony tych receptorów.
Efektem podawania czystego THC, we wzrastającej skali stężenia są:
  • stan głębokiego odprężenia (mała dawka)
  • wzrost apetytu, wzrost wrażliwości na zapachy i smaki (mała dawka),
  • wzrost wrażliwości słuchu i wzroku (średnia dawka)
  • zaburzenia orientacji w przestrzeni, podrażnienie, stany euforyczne (duża dawka)
Badania medyczne potwierdziły, że THC podawany pod kontrolą powoduje wzrost apetytu, wzrost odporności organizmu i ogólną poprawę nastroju - szczególnie u osób ze skłonnościami do depresji. Niektóre badania wskazują też, że THC wywołuje reemisję niektórych form raka oraz zmniejsza ryzyko zachorowania na AIDS u osób zarażonych wirusem HIV.
Inne badania z kolei wskazują, że długotrwałe spożywanie THC skutkuje problemami z pamięcią, większą tendencją do popadnia w depresję oraz utratę motywacji do wysiłku. Ze względu na to, że THC jest obecne w marihuanie i haszyszu, badania nad jego szkodliwością są w wielu krajach kwestią polityczną i bardzo często podawane są sprzeczne dane na ten temat przez różne ośrodki badawcze.
W Holandii i w USA dostępny jest legalny lek o nazwie Dronabinol lub Marinol, którego głównym składnikiem jest THC. Jest on przepisywany na receptę dla osób chorych na niektóre rodzaje raka oraz AIDS.
Publikacja wraz ze zdjęciami jest udostępniona w Encyklopedii "Zgapedia" części portalu zgapa.pl. Treść objęta jest licencją GNU FDL Wolnej Dokumentacji w wersji 1.3 lub dowolnej pózniejszej opublikowanej przez Free Software Foundation i została ona opracowana na podstawie Wikipedii, tutaj możesz znaleźć artykuł źródłowy oraz autorów. Warunki użytkowania Encyklopedii znajdziesz na tej stronie.