Szlachta zasciankowa (zwana także gołotą) - najliczniejsza w XVIII wieku grupa szlachty w Rzeczypospolitej Obojga Narodów. Składała się ze zbiedniałych członków dawnego stanu rycerskiego. Najczęściej od włościan odróżniała się jedynie prawem głosu na sejmach i sejmikach oraz tradycjami rodzinnymi i posiadniem herbu.
Dzięki zasadzie równości stanu szlacheckiego (szlachcic na zagrodzie równy wojewodzie) gołota stała się z czasem obiektem walki o głosy. Bogata magnateria starała się przeciągnąć biedną szlachtę na swoją stronę kupując sobie jej poparcie (tzw. kreski) przed każdym sejmem. Ów system klienteli przetrwał do XIX wieku.
Publikacja wraz ze zdjęciami jest udostępniona w Encyklopedii "Zgapedia" części portalu zgapa.pl. Treść objęta jest licencją GNU FDL Wolnej Dokumentacji w wersji 1.3 lub dowolnej pózniejszej opublikowanej przez Free Software Foundation i została ona opracowana na podstawie Wikipedii, tutaj możesz znaleźć artykuł źródłowy oraz autorów. Warunki użytkowania Encyklopedii znajdziesz na tej stronie.