Szósta wojna wenecko-turecka zwana wojną kandyjską miała miejsce w latach 1645-1669.
Dnia 24 czerwca 1645 roku Osmanowie pod wodzą sułtana Ibrahima I w sile 100000 ludzi rozpoczęli atak na Kretę zajętą przez Wenecjan (ziemie te nazywali Candią). Oblężenie Candii rozpoczęło się w roku 1648. Zagrożeni Wenecjanie wysłali na pomoc wyspie 30000 oddział wojska, wśród których znajdowali się także Niemcy i Francuzi. Po dotarciu na miejce Wenecjanie zablokowali Dardanelle. W roku 1651 pod Paros oraz 1656 w Dardanelaach (Hellespont) Osmanowie ponieśli ciężkie klęski w bitwach morskich. Dzięki tym zwycięstwom Wenecjanom przez 22 lata udawało się dostarczać oblężonym żywność i zaopatrzenie. Dopiero w roku 1669 po odbudowaniu swej floty Turkom udało się przeciąć linie zaopatrzeniowe chrześcijan a Candia skapitulowała ostatecznie po wycofaniu z niej silnego kontyngentu wojsk francuskich. W wyniku układu pokojowego Turcja odzyskała znaczną część Krety oraz liczne wyspy na Morzu Egejskim.
Wojny wenecko-tureckie
  • I wojna wenecko-turecka 1416-1430
  • II wojna wenecko-turecka 1463-1479
  • III wojna wenecko-turecka 1499-1503
  • IV wojna wenecko-turecka 1526-1555 także: I wojna austriacko-turecka
  • V wojna wenecko-turecka 1570-1573
  • VI wojna wenecko-turecka 1645-1669
  • VII wojna wenecko-turecka 1683-1699 także: V wojna austriacko-turecka
Publikacja wraz ze zdjęciami jest udostępniona w Encyklopedii "Zgapedia" części portalu zgapa.pl. Treść objęta jest licencją GNU FDL Wolnej Dokumentacji w wersji 1.3 lub dowolnej pózniejszej opublikowanej przez Free Software Foundation i została ona opracowana na podstawie Wikipedii, tutaj możesz znaleźć artykuł źródłowy oraz autorów. Warunki użytkowania Encyklopedii znajdziesz na tej stronie.