Swaróg – słowiański bóg nieba, słońca, ognia i kowalstwa (porównaj: sanskryckie svarga - niebo, irańskie xwar (czyt. chwar) – słońce, blask). "Swar" rzekomo miało oznaczać słońce, wykute przez Swaroga. Prawdopodobnie synem Swaroga był bóg ognia domowego Swarożyc. Wg. innej teorii Swaróg i Dadzbóg Swarożyc, jest jednym i tym samym bogiem (w drugim przypadku w wersji zdrobniałej - Swarożec).
Imię Swaroga było tak święte, że przysięgano na nie. W Polsce nawet szlachta przysięgała na słońce aż do piętnastego wieku. Dzień zaczynano od pokłonu złożonego słońcu. Nie wolno było się odwracać do słońca plecami ani pokazywać na nie palcem (zwyczaj ten zachował się aż do dziś w Bułgarii). Swaróg przedstawiany był jako mężczyzna z obfitym wąsem. Jego atrybutem był róg zwierzęcy, który nosił u pasa, oraz biały koń i kogut. Jego świętym ptakiem był Raróg, czyli płomiennooki sokół, w którego mógł się zamieniać.
W czasie święta Swaroga ofiarę składano z białego koguta. Wierzono także, że trzeci kur czyli pianie koguta za świtu odstrasza demony i zło oraz, że kiedy człowiek jest "na słońcu" leczy różne choroby m.in. krzywicę i inne choroby kości. Diduch - ostatni ścięty snop żyta był umieszczany we wschodnim rogu domu jako święty snop Swaroga.
Inni sugerują, że imię Swaróg może mieć raczej związek z rodzimym słowem swarzyć "kłócić", swara "kłótnia" (porównaj też 'swarliwy' - "kłótliwy"). W tej interpretacji Swaróg byłby bogiem wojny (ja Mars, Ares), co nie wyklucza powiązania z ogniem czy słońcem.
Publikacja wraz ze zdjęciami jest udostępniona w Encyklopedii "Zgapedia" części portalu zgapa.pl. Treść objęta jest licencją GNU FDL Wolnej Dokumentacji w wersji 1.3 lub dowolnej pózniejszej opublikowanej przez Free Software Foundation i została ona opracowana na podstawie Wikipedii, tutaj możesz znaleźć artykuł źródłowy oraz autorów. Warunki użytkowania Encyklopedii znajdziesz na tej stronie.
Prezentowane filmy poczhodzą z serwisu YouTube, portal zgapa.pl nie jest ich autorem i nie ponosi odpowiedzialności za ich treści.