Siła elektromotoryczna (SEM, Ε - duży ε) jest miarą zdolności do generowania prądu elektrycznego przez układy elektromagnetyczne i elektrochemiczne. Jednostką SEM jest Wolt. SEM nie jest siłą w sensie normalnej, fizycznej definicji tego słowa, a nazwa ta jest swoistą pozostałością historyczną.
W układach elektromagnetycznych siła elektromotoryczna powstaje w wyniku zmiany pola magnetycznego. W obecności zmiennego pola magnetycznego, potencjał elektryczny, a więc także jego różnica ( napięcie elektryczne ) ulega zmianom zgodnie z II prawem Kirchhoffa - istnieje więc potrzeba rozróżnienia SEM i zwykłej różnicy potencjałów.
W układach elektrochemicznych źródłem SEM są reakcje chemiczne.
SEM definiuje się jako pracę potrzebną do przesunięcia ładunku jednostkowego od bieguna ujemnego do dodatniego
\[\textbf{E}={d{W}\over dq}{d{q}\over dt} \]

W - praca
q - ładunek jednostkowy

Źródłami siły elektromotorycznej SEM są np. prądnice, alternatory, ogniwa galwaniczne, baterie, akumulatory. Następuje w nich zamiana energii chemicznej, mechanicznej na energię elektryczną.
W metodach potencjometrycznych (pozwalających na wyznaczenie pH roztworu) siła elektromotoryczna powstaje pomiędzy elektrodami (wskaźnikowej - zanurzonej w badanym roztworze, oraz porównawczej - zanurzonej w roztworze standardowym np.: woda destylowana), a więc powstaje w wyniku różnicy potencjałów tych dwóch elektrod.
Publikacja wraz ze zdjęciami jest udostępniona w Encyklopedii "Zgapedia" części portalu zgapa.pl. Treść objęta jest licencją GNU FDL Wolnej Dokumentacji w wersji 1.3 lub dowolnej pózniejszej opublikowanej przez Free Software Foundation i została ona opracowana na podstawie Wikipedii, tutaj możesz znaleźć artykuł źródłowy oraz autorów. Warunki użytkowania Encyklopedii znajdziesz na tej stronie.
Prezentowane filmy poczhodzą z serwisu YouTube, portal zgapa.pl nie jest ich autorem i nie ponosi odpowiedzialności za ich treści.