SA -
SA, skrót niemiecki od Sturmabteilungen (oddziały szturmowe), bojówki, a następnie oddziały masowej organizacji wojskowej NSDAP.

Formacja ta została założona w 1920 do ochrony zgromadzeń partyjnych. Formalnie została zarejestrowana 4 listopada 1921. Po jej delegalizacji w 1923, reaktywowana w 1925, stała się stopniowo najbardziej znaczącą siłą ruchu narodowo-socjalistycznego w Niemczech. SA rekrutowały się z członków NSDAP. Rozwijały się w szybkim tempie; w 1931 liczyły 77 tys. członków, w 1933 - 700 tys., w 1934 zaś - 3,2 mln.
SA brała czynny udział w walce wyborczej do parlamentu, rozbijając zgromadzenia innych partii, szczególnie KPD i SPD, prześladowała określone grupy ludności jako wrogów ludu, zwłaszcza po przejęciu władzy przez hitlerowców w 1933. Pogromy ludności pochodzenia żydowskiego, zwłaszcza niszczenie i rabunek sklepów, określanych jako żydowskie, spowodowały nawet interwencję władz partyjnych ze względu na zakłócenie rynku ubezpieczeń lawinowymi wypłatami odszkodowań za zniszczone mienie. W związku z tym Hermann Göring spowodował konfiskatę wypłat z tytułu ubezpieczeń sklepów.

Od 1933 wraz ze 100-tysięczną Reichswehrą stały się podstawą rozbudowy niemieckich sił zbrojnych. SA były organizowane w zasadzie wojskowo-terytorialnie. Naczelnym dowódcą SA był kanclerz Rzeszy (Adolf Hitler) przez ministra Rzeszy i szefa sztabu SA (do 1934 Ernst Röhm, od 1 lipca 1934 Viktor Lutze, a po jego śmierci w wypadku samochodowym 2 maja 1943 - Wilhelm Scheppmann).

W skład SA wchodziły jednostki specjalne:
  • zmotoryzowane oddziały szturmowe (złożone z członków partii w wieku 18-35 lat - właścicieli samochodów i motocykli), organizowane wewnątrz brygad lub dywizji SA, podlegały dowództwu korpusu samochodowego;
  • kawaleria SA (około 60 pułków);
  • korpus lotniczy;
  • jednostki łączności;
  • jednostki saperów (Pionierstürme);
  • jednostki marynarki (Marinestürme);
  • służba sanitarna.
W nocy z 29 na 30 czerwca 1934 w wyniku walk wewnątrzpartyjnych wymordowano jej przywódców (tzw. noc długich noży). Od tego czasu jej znaczenie jako zbrojnego ramienia partii zmalało na rzecz SS.
Członkowie SA nosili mundury w partyjnym kolorze brunatnym.

Szefowie sztabu SA

  • Emil Maurice (1920-1921)
  • Hans Klintzsche (1921-1923)
  • Hermann Göring (1923)
  • Organizacja zdelegalizowana (1923-1925)
  • Franz Pfeffer von Salomon (1926-1930)
  • Adolf Hitler (1930-1931)
  • Ernst Röhm (1931-1934)
  • Viktor Lutze (1934-1943)
  • Wilhelm Scheppmann (1943-1945)
Tytuł "Stabschef der SA" obowiązywał od 1930, wcześniej dowódca SA nosił tytuł "Oberster SA-Führer"

Stopnie SA

  • Oberster SA-Führer (OSAF) (do 1930)
  • Stabschef der SA (od 1930)
  • SA-Obergruppenführer
  • SA-Gruppenführer
  • SA-Brigadeführer
  • SA-Oberführer
  • SA-Standartenführer
  • SA-Obersturmbannführer
  • SA-Sturmbannführer
  • SA-Hauptsturmführer
  • SA-Obersturmführer
  • SA-Sturmführer
  • SA-Haupttruppführer
  • SA-Obertruppführer
  • SA-Truppführer
  • SA-Oberscharführer
  • SA-Scharführer
  • SA-Rottenführer
  • SA-Obersturmmann
  • SA-Sturmmann
Publikacja wraz ze zdjęciami jest udostępniona w Encyklopedii "Zgapedia" części portalu zgapa.pl. Treść objęta jest licencją GNU FDL Wolnej Dokumentacji w wersji 1.3 lub dowolnej pózniejszej opublikowanej przez Free Software Foundation i została ona opracowana na podstawie Wikipedii, tutaj możesz znaleźć artykuł źródłowy oraz autorów. Warunki użytkowania Encyklopedii znajdziesz na tej stronie.