Gabinet pod kierownictwem premiera Jana Olszewskiego, powołany przez prezydenta Lecha Wałęsę 23 grudnia 1991.
Olszewski został powołany na premiera już 5 grudnia 1991, po niepowodzeniu misji kandydata prezydenckiego Bronisława Geremka. Trudne negocjacje z potencjalnymi koalicjantami zniechęciły także Olszewskiego, który w połowie grudnia złożył rezygnację; dymisji nie przyjął prezydent Wałęsa i ostatecznie po drugiej turze negocjacji udało się powołać gabinet koalicyjny sił prawicowych 23 grudnia 1991.
Rząd Jana Olszewskiego został odwołany 5 czerwca 1992 roku, w wyniku rozpadu koalicji rządowej. Stało się to na dzień przed wprowadzeniem uchwały lustracyjnej Sejmu. Prezydent Lech Wałęsa, będący inicjatorem odwołania rządu Olszewskiego, powołał rząd Waldemara Pawlaka. Kulisy odwołania rządu Olszewskiego zostały pokazane w filmie Jacka Kurskiego i Piotra Semki "Nocna zmiana" powstałym na podstawie książki "Lewy czerwcowy".
Skład rządu:
  • Jan Olszewski - Prezes Rady Ministrów
  • vacat na stanowisku Wiceprezesa Rady Ministrów
Ministrowie rządu:
  • Karol Lutkowski - Minister finansów
  • Andrzej Stelmachowski - Minister edukacji narodowej
  • Tomasz Gruszecki - Minister przekształceń własnościowych
  • Krzysztof Skubiszewski - Minister spraw zagranicznych
  • Andrzej Siciński - Minister kultury i sztuki
  • Jan Parys - Minister obrony narodowej
  • Zbigniew Dyka - Minister sprawiedliwości
  • Gabriel Janowski - Minister rolnictwa i gospodarki żywnościowej
  • Stefan Kozłowski - Minister ochrony środowiska, zasobów naturalnych i leśnictwa
  • Jerzy Kropiwnicki - Minister pracy i polityki socjalnej
  • Antoni Macierewicz - Minister spraw wewnętrznych
  • Ewaryst Waligórski - Minister transportu i gospodarki morskiej
  • Adam Glapiński - Minister współpracy gospodarczej z zagranicą
  • Marian Miśkiewicz - Minister zdrowia i opieki społecznej
  • Jerzy Eysymont - Minister, Kierownik Centrowanego Urzędu Planowania
  • Wojciech Włodarczyk - Minister, Szef Urzędu Rady Ministrów
  • Artur Balazs - minister, członek Rady Ministrów
Ponadto premier powołał kierowników resortów:
  • Andrzej Diakonow - Ministerstwo gospodarki przestrzennej i budownictwa
  • Andrzej Lipko - Ministerstwo przemysłu i handlu
  • Marek Rusin - Ministerstwo łączności
Zmiany w rządzie:
  • 8 lutego 1992
    • odwołanie ministra finansów Karola Lutkowskiego, na jego miejsce powołany został Andrzej Olechowski
  • 9 maja 1992
    • odwołanie ministra, członka Rady Ministrów Artura Balazsa
  • 23 maja 1992
    • odwołany został minister obrony narodowej Jan Parys; premier powierzył kierowanie resortem wiceministrowi Romualdowi Szeremietiewowi
  • 4 czerwca 1992
    • pół godziny przed wnioskiem o dymisję całego rządu Sejm odwołał ministra finansów Andrzeja Olechowskiego
  • 4/5 czerwca 1992
    • odwołanie rządu przez Sejm, z jednoczesnym powierzeniem dalszego pełnienia obowiązków do czasu powołania nowego gabinetu; wobec niepowodzenia misji Waldemara Pawlaka ministrowie kierowali dotychczasowymi resortami aż do 10 lipca 1992 (powołanie rządu Hanny Suchockiej), z trzema wyjątkami:
      • minister spraw wewnętrznych Antoni Macierewicz - 20 czerwca 1992 zastąpiony przez kierownika resortu Andrzeja Milczanowskiego
      • kierownik Ministerstwa Obrony Narodowej Romuald Szeremietiew - 20 czerwca 1992 zastąpiony przez kierownika resortu Janusza Onyszkiewicza
      • minister-szef Urzędu Rady Ministrów Wojciech Włodarczyk - 20 czerwca 1992 zastąpiony przez kierownika Urzędu Aleksandra Łuczaka



Publikacja wraz ze zdjęciami jest udostępniona w Encyklopedii "Zgapedia" części portalu zgapa.pl. Treść objęta jest licencją GNU FDL Wolnej Dokumentacji w wersji 1.3 lub dowolnej pózniejszej opublikowanej przez Free Software Foundation i została ona opracowana na podstawie Wikipedii, tutaj możesz znaleźć artykuł źródłowy oraz autorów. Warunki użytkowania Encyklopedii znajdziesz na tej stronie.