Rudolf Franz Ferdinand Höss (ur. 25 listopada 1900 r. – zm. 16 kwietnia 1947 r.), komendant obozu koncentracyjnego Auschwitz-Birkenau w latach 1940-1943, Obersturmbannführer SS, członek NSDAP (nr 3240) i SS (nr 193616). Spotykane są inne pisownie nazwiska – niemiecka Höß i bez niemieckich znaków diakrytycznych Hoess.


Urodził się w Baden-Baden w przykładnej rodzinie katolickiej. Mając 16 lat, wbrew woli ojca, który chciał aby syn został kapłanem, jako ochotnik wstąpił do wojska. Walczył na I wojnie światowej w Turcji, Mezopotamii i Palestynie, dosłużył się stopnia sierżanta. Był nagrodzony Krzyżem Żelaznym I i II klasy.
Po wojnie należał do Freikorpsu na Górnym Śląsku i Zagłębiu Ruhry. Skazany w 1923 r. na 10 lat więzienia za morderstwo Waltera Kadowa (nauczyciela uważanego przez niego i kolegów za zdrajcę), wyszedł na wolność po 6 latach w ramach amnestii powszechnej, po czym wstąpił do Związku Artamanów.
W 1933 r. z namowy Himmlera zgłosił się do SS i został przyjęty rok później, został też członkiem Totenkopfverband. Skierowany do Dachau pracował w oddziale wartowniczym i w zarządzie obozu. Doszedł w tym czasie do stopnia Untersturmführera SS i funkcji Blockführera. W 1938 r. otrzymał awans na Hauptsturmführera SS i został skierowany do Sachsenhausen, gdzie pełnił funkcję kolejno adiutanta komendanta i Schutzhaftlagerführera. W 1939 r. wstąpił do Waffen-SS.
W maju 1940 r. otrzymał polecenie założenia obozu koncentracyjnego w Oświęcimiu i został jego komendantem. Pełnił tę funkcję do 1 grudnia 1943 r. W tym czasie obóz rozrósł się do największego kompleksu obozów w nazistowskich Niemczech, i przekształcił się z obozu odosobnienia i pracy przymusowej dla Polaków w największy znany obóz masowej eksterminacji głównie Żydów. Höss był osobiście odpowiedzialny za tę zbrodnię ludobójstwa i metody jej przeprowadzenia – komory gazowe z cyklonem B i krematoria. Rozmiary tej zagłady są oceniane na 1,1 do 1,5 mln istnień ludzkich, sam Höss na swoim procesie oceniał, że do Auschwitz było skierowanych do 2,5 mln Żydów, zastrzegał się jednak, że powtarza to za Adolfem Eichmannem i że było to za dużo jak na możliwości tego obozu.
Po odwołaniu z Auschwitz w stopniu Obersturmbannführera SS przeniesiony 1 grudnia 1943 r. na stanowisko komisarycznego szefa urzędu D I (Inspektorat Obozów Koncentracyjnych) w WVHA (Wirtschaftsverwaltungshauptamt - Główny Urząd Administracji i Gospodarki SS). Był też zastępcą szefa WVHA, Richarda Glücksa. Pracując tam wraca jeszcze do Auschwitz 8 maja 1944 r. na osobiste polecenie Himmlera, by nadzorować w ramach tzw. Akcji Höss masową zagładę Żydów deportowanych z Węgier. Brał udział w ewakuacji obozów koncentracyjnych. Po wojnie ukrywał się pod przybranym nazwiskiem Franza Langera (lub Langa).
Został uwięziony 11 marca 1946 r. przez Brytyjczyków w pobliżu Flensburga. Był świadkiem na procesie norymberskim w sprawach Ernsta Kaltenbrunnera, Oswalda Pohla i IG Farben. 25 maja tego roku został wydany polskiemu wymiarowi sprawiedliwości. Sądzony przez Najwyższy Trybunał Narodowy w Warszawie, 7 kwietnia 1947 roku został skazany na karę śmierci; wyrok wykonano 16 kwietnia 1947 publicznie przez powieszenie na terenie obozu w Oświęcimiu, obok budynku byłej komendantury i krematorium. Szubienica, na której go powieszono, została zachowana na terenie muzeum do dnia dzisiejszego.
Autor pamiętnika wydanego przez Państwowe Muzeum Auschwitz-Birkenau. Był żonaty, miał pięcioro dzieci.
Nie należy go mylić z innym prominentnym nazistą Rudolfem Hessem.


Publikacja wraz ze zdjęciami jest udostępniona w Encyklopedii "Zgapedia" części portalu zgapa.pl. Treść objęta jest licencją GNU FDL Wolnej Dokumentacji w wersji 1.3 lub dowolnej pózniejszej opublikowanej przez Free Software Foundation i została ona opracowana na podstawie Wikipedii, tutaj możesz znaleźć artykuł źródłowy oraz autorów. Warunki użytkowania Encyklopedii znajdziesz na tej stronie.
Prezentowane filmy poczhodzą z serwisu YouTube, portal zgapa.pl nie jest ich autorem i nie ponosi odpowiedzialności za ich treści.