Frakcja Czerwonej Armii (niem. Rote Armee Fraktion, w skrócie RAF) - radykalna lewicowa organizacja terrorystyczna, ideologicznie związana z marksizmem, anarchizmem i Nową Lewicą, działająca w Niemczech od lat 70. XX wieku po rok 1998. W czasie swojej ponad 20-letniej historii zabili oni kilkanaście osób. Jesienią 1977 doprowadzili nawet do poważnego kryzysu państwa.
Pierwszą zbrojną akcją organizacji było uwolnienie z więzienia Andreasa Baadera 14 maja 1970 przez grupę kierowaną przez Ulrike Meinhof. Po tym, organizację nazywano początkowo "grupą Baader-Meinhof". Po szkoleniu w Palestynie, przywódcy grupy powrócili do RFN i podjęli dalszą działalność zbrojną, wtedy też pojawiła się nazwa RAF i manifest programowy organizacji. Na skutek intensywnych działań policji, przywódcy grupy: Baader, Meinhof, Gudrun Ensslin, Holger Meins i Jan-Carl Raspe zostali schwytani w czerwcu 1972, co zakończyło pierwszy etap działalności RAF. Ich proces rozpoczął się w Stammheim 21 maja 1975, zakończył 28 kwietnia 1977 skazaniem trzech pozostających przy życiu liderów za morderstwa i inne zarzuty, natomiast Ulrike Meinhof znaleziono powieszoną w celi w 1976, w niejasnych okolicznościach.
W międzyczasie podjęło działalność terrorystyczną tzw. drugie pokolenie RAF, którego postulaty ogniskowały się głównie wokół uwolnienia uwięzionych członków. Działania RAF w 1977 doprowadziły do poważnego kryzysu państwowego, nazywanego czasami "niemiecką jesienią". Porwany wówczas został, a następnie zgładzony przemysłowiec Hanns-Martin Schleyer - dawny członek NSDAP oraz SS. RAF znalazła wsparcie u terrorystów palestyńskich, którzy porwali niemiecki samolot pasażerski, odbity przez jednostkę antyterrorystyczną GSG-9 18 października 1977 w Mogadiszu. Po tych wydarzeniach, przywódcy grupy popełnili samobójstwo w tajemniczych okolicznościach w więzieniu, w tym Baader został znaleziony zastrzelony.
Po ich śmierci RAF zmienił metody i cele. Pojawiło się tzw. trzecie pokolenie RAF. Po zjednoczeniu Niemiec władze ogłosiły rozbicie grupy, lecz dochodziło nadal do sporadycznych ataków. 20 kwietnia 1998 RAF oficjalnie ogłosiła samorozwiązanie.
Nazwa organizacji nawiązywała do Japońskiej Czerwonej Armii - innej lewicowej grupy terrorystycznej. 'Frakcja' miała wskazywać na łączność między wszystkimi tego typu lewicowymi organizacjami na świecie.

Najważniejsze akcje RAF

  • 29 września 1970 - trzy napady na banki rabunek 220 tys. marek niemieckich
  • 24 maja 1972 - zamach bombowy na kwaterę główną armii amerykańskiej w RFN – zginęło trzech żołnierzy
  • 10 lutego 1974 - zamach bombowy na budynek Federalnego Związku Przemysłu Niemieckiego
  • 24 kwietnia 1975 - zajęcie przez członków RAF ambasady RFN w Sztokholmie – żądali uwolnienia 26 przebywających w więzieniach członków ugrupowania. W odpowiedzi na odmowę, dwóch dyplomatów zostało zabitych, a budynek wysadzony w powietrze. Dwóch zamachowców zostało zabitych, a czterech złapanych i przekazanych władzom RFN.
  • 5 września - 18 października 1977 - porwanie, a następnie zabójstwo Hannsa-Martina Schleyera i 3 policjantów
  • 1 lutego 1985 - zabójstwo Ernesta Zimmermana, szefa koncernu zbrojeniowego MTU w Gauting.
Publikacja wraz ze zdjęciami jest udostępniona w Encyklopedii "Zgapedia" części portalu zgapa.pl. Treść objęta jest licencją GNU FDL Wolnej Dokumentacji w wersji 1.3 lub dowolnej pózniejszej opublikowanej przez Free Software Foundation i została ona opracowana na podstawie Wikipedii, tutaj możesz znaleźć artykuł źródłowy oraz autorów. Warunki użytkowania Encyklopedii znajdziesz na tej stronie.