Prowincja Kanady – kolonia brytyjska w Ameryce Północnej powołana przez parlament brytyjski ustawą o unii kanadyjskiej w 1840. Kolonia powstała poprzez połączenie (unię) dwóch innych kolonii Dolnej i Górnej Kanady. Ustrój polityczny nowej kolonii został zaprojektowany zgodnie z rekomendacjami tzw. Raportu Durkhama, Lorda Lambton’a., który został oddelegowany do Kanady przez wadze brytyjskie w celu zbadania przyczyn rebelii, które wstrząsnęły obu częściami Kanadami w roku 1837 roku. Głównym celem unii było zasymilowanie frankofońskiej ludności zamieszkującej Dolną Kanadę. Początkowo na stolicę kolonii wybrano Kingston. Potem Ropoczęto jej rotację pomiędzy Toronto a Montrealem. Po antyrządowych rozruchach w Montrealu, miasto to straciło swe stołeczne przewileje. Ostatecznie na stała stolicę wybrano Ottawę.

Ustrój polityczny

Prowincja_Kanady_(kolonia_brytyjska_w_Ameryce_Północnej) -
Prowincja_Kanady_(kolonia_brytyjska_w_Ameryce_Północnej) -

Głową kolonii był Gubernator Generalny. Był on przedstawicielem monarchii brytyjskiej w kolonii. Obdarzany był od szerokim zakresem władzy. Do niego należało rozpisywanie wyborów, powoływanie i rozwiązywanie rady legislacyjnej, powoływanie i odwoływanie rządów. Gubernator nie był zobowiązany do opieraniu rządu na większości parlamentarnym, choć od 1848 przyjęło się w zwyczaju tworzenie autentycznego rządu przedstawicielskiego.
Prowincja Kanady została podzielona na dwa rejony Kanadę Wschodnia, odpowiadającą wcześniejszej Dolnej Kanadzie i Kanadę Zachodnią odpowiadającą Górnej Kanadzie. Choć Kanada Wschodnia była znacznie ludniejsza niż zachodnia, obu częścią przyznano taką samą reprezentację parlamentarną. Zamysł taki podyktowany był zabezpieczeniem interesów ludności pochodzenia brytyjskiego, w większości zamieszkującej Kanadę Zachodnią. Ta początkowa przewaga Zachodniej Kanady, została szybko zniwelowana, w skutek bardzo intensywnego rozwoju demograficznego tej części kolonii. W ciągu kilkunastu lat Anglosasi z grypy wysoce nad reprezentowanej w parlamencie, stali się nie doreprezentowani. Doprowadziło to do permanentnego kryzysu rządowego, który ostatecznie doprowadził do wielkiej koalicji konserwatywno-liberalnej, której ostateczną konsekwencją był a Konfederacja Kanady zawiązana w 1867 roku.
Choć wszystkie ważne decyzje musiały być konsultowany z Gubernatorem Generalnym i to on w imieniu monarchy je ostatecznie zatwierdzał, władzę w prowincji sprawował rząd. Od pierwszego rządu powołanego w 1840 przyjął się unikalny zwyczaj podwójnego premierostwa. Na czele rządu zawsze stało dwóch premierów, jeden reprezentujący Wschodnią Kanadę, drugi Zachodnią. Choć jeden z nich nosił miano premiera tytularnego, wszystkie decyzje podejmowane były wspólnie i wymagały obopólnej zgody.
Okres 27 lat istnienia Prowincji Kanady był okresem kształtowania się nowoczesnego systemu parlamentarnego. Dwie partie, które wtedy powstały są jedynymi, które sprawowały władze w Kanadzie, na poziomie federalnym do czasów współczesnych. Konserwatywna Partia Kanady wyewoluowała z dwóch elitarnych ugrupowań Family Campact, w Zachodniej Kanadzie i Château Clique w Wschodniej. Liberalna Partia Kanady powstała na bazie szeregu radykalnych i reformistycznych (niektóre z nich wywodziły się z kręgów rebelianckich) takich jak The Grits lub Rouges.

Terminarz wyborów i wyniki

do napisania

Lista premierów

Tekstem wytłuszczonym podane jest nazwisko premiera tytularnego.
L.p. Nazwisko (Kanada Zachodnia) Nazwisko (Kanada Wschodnia) Data objęcia urzędu Data złorzenia urzędu
1. Samuel Harrison (refomista)
William Draper (konserwatysta)
5 lutego, 1841 12 stycznia , 1842
2. William Draper Charles Richard Ogden 12 stycznia, 1842 14 września, 1842
3. Robert Baldwin Sir Louis-Hippolyte La Fontaine 26 września, 1842 27 listopada, 1843
4. Sir Dominick Daly (pełniący obowiązki) 27 listopada, 1843 12 grudnia, 1843
5. William Draper Denis-Benjamin Viger 12 grudnia, 1843 17 czerwca, 1846
6. William Draper Denis-Benjamin Papineau 17 czerwca , 1846 28 maja, 1847
7. Henry Sherwood Denis-Benjamin Papineau 28 maja, 1847 11 marca, 1848
8. Robert Baldwin Sir Louis-Hippolyte La Fontaine 11 marca, 1848 28 października, 1851
9. Sir Francis Hincks Augustin-Norbert Morin 28 października, 1851 11 września, 1854
10. Sir Allan Napier MacNab Augustin-Norbert Morin 11 września, 1854 27 stycznia, 1855
11. Sir Allan Napier MacNab Sir Étienne-Paschal Taché 27 stycznia, 1855 24 maja, 1856
12. Sir John Macdonald Sir Étienne-Paschal Taché 24 maja, 1856 26 listopada, 1857
13. Sir John Macdonald Sir George-Étienne Cartier 26 listopada, 1857 2 sierpnia, 1858
14. George Brown Antoine-Aimé Dorion 2 sierpnia, 1858 6 sierpnia, 1858
15. Sir John Macdonald Sir George-Étienne Cartier 6 sierpnia, 1858 24 maja, 1862
16. John Sandfield Macdonald Louis-Victor Sicotte 24 maja, 1862 15 maja, 1863
17. John Sandfield Macdonald Antoine-Aimé Dorion 15 maja, 1863 30 maja, 1864
18. Sir John Macdonald Sir Étienne-Paschal Taché 30 maja, 1864 30 lipca, 1865
19. Sir John Macdonald Sir Narcisse-Fortunat Belleau 30 lipca, 1865 30 czerwca, 1867
Objaśnienie kolorów:
Publikacja wraz ze zdjęciami jest udostępniona w Encyklopedii "Zgapedia" części portalu zgapa.pl. Treść objęta jest licencją GNU FDL Wolnej Dokumentacji w wersji 1.3 lub dowolnej pózniejszej opublikowanej przez Free Software Foundation i została ona opracowana na podstawie Wikipedii, tutaj możesz znaleźć artykuł źródłowy oraz autorów. Warunki użytkowania Encyklopedii znajdziesz na tej stronie.