Powstanie jońskie (499–494 p.n.e.) – rewolta państw greckich w Azji Mniejszej przeciwko Persji. Stłumione przez Dariusza I Wielkiego po zdobyciu Miletu w 494 p.n.e.
Histiajos, tyran Miletu przetrzymywany w areszcie domowym przez króla perskiego, zdecydował się wywołać w Jonii powstanie. Wiedząc, że miasta jońskie nie znoszą perskiej hegemonii, wysłał posła do Miletu, gdzie wieść (wytatuowana na czaszce posłańca) odczytał lokalny władca Aristagoras i rozpoczął działania zbrojne. Po kilku latach ciężkich walk flota jońska poniosła druzgocącą klęskę pod Lade (496 p.n.e.) i rebelia została stłumiona przez Persów. Histajosa wbito na pal. Z jońskich miast najgorszy los spotkał Milet. Miasto zostało zrównane z ziemią, a ci, którzy przeżyli oblężenie, poszli w niewolę.

Najważniejsze wydarzenia powstania

  • 499 p.n.e. - szturm Sardes
  • 498 p.n.e. - bitwa morska pod Pamfylią
  • 498 p.n.e. - bitwa pod Efezem
  • 497 p.n.e. - bitwa pod Famagustą
  • 497 p.n.e. - bitwa morska pod Cleides
  • 496 p.n.e. - bitwa pod Marsyas (Persowie - straty 2000 ludzi, pokonali Karejczyków - straty 10 000 ludzi)
  • 496 p.n.e. - bitwy pod Labrandą i Pedason
  • 496 p.n.e. - bitwa morska pod Lade
  • 494 p.n.e. - oblężenie Miletu
Publikacja wraz ze zdjęciami jest udostępniona w Encyklopedii "Zgapedia" części portalu zgapa.pl. Treść objęta jest licencją GNU FDL Wolnej Dokumentacji w wersji 1.3 lub dowolnej pózniejszej opublikowanej przez Free Software Foundation i została ona opracowana na podstawie Wikipedii, tutaj możesz znaleźć artykuł źródłowy oraz autorów. Warunki użytkowania Encyklopedii znajdziesz na tej stronie.