Połowcy (zwani też Kumanami lub Kipczakami) - lud pochodzenia ałtajskiego który swoje pierwotne siedziby miał na stepach Azji Środkowej, stamtąd w IV-VIII wieku zostali wyparci przez Mongołów aż do wschodniej Europy (połowa XI w., gdzie zajęli stepy nadczarnomorskie między Dnieprem i Dońcem oraz półwysep krymski. W XII w. areał ich ziem przesunął się znacznie na zachód i obejmował tzw. Złote Pole czyli obszar od Dniepru po Dniestr, na wschodzie dotarli aż po stepy kałmuckie. W XI w. plądrowali przygraniczne ziemie: ruskie, węgierskie i bułgarskie, następnie zaczęli handlować i zawierać sojusze z Rusią i Węgrami co przyczyniło się do częściowej asymilacji. W XIII w. do Europy przybyli Mongołowie, którzy szybko pokonali Połowców, a ich tereny włączyli do Złotej Ordy, przez co w ciągu kolejnych dwóch wieków znaczna ich część zmieszała i zasymilowała się z Tatarami. Pozostali Połowcy zostali osiedleni przez króla Węgier, Bélę IV na ziemiach na wschód od Dunaju, a następnie pobici przez jego syna, Stefana V w 1280 r. w bitwie pod Hódtó. Do naszych czasów potomkowie Połowców przetrwali jedynie na terenach na położonych zachód od gór Matra w północnych Węgrzech, jednak ich zachowana przez wieki odrębność i kultura obecnie szybko zanika.
Publikacja wraz ze zdjęciami jest udostępniona w Encyklopedii "Zgapedia" części portalu zgapa.pl. Treść objęta jest licencją GNU FDL Wolnej Dokumentacji w wersji 1.3 lub dowolnej pózniejszej opublikowanej przez Free Software Foundation i została ona opracowana na podstawie Wikipedii, tutaj możesz znaleźć artykuł źródłowy oraz autorów. Warunki użytkowania Encyklopedii znajdziesz na tej stronie.