Pluton - odkryty 18 lutego 1930 r. przez amerykańskiego astronoma Clyde'a Tombaugh'a obiekt, zwany dziś jedynie ze względów historycznych planetą Układu Słonecznego.
Jego orbita jest silnie ekscentryczna – mimośród 0,2488 oznacza, że peryhelium Plutona leży około 1,66 raza bliżej Słońca, niż aphelium. To sprawia, że okresowo (np. w latach 1979-1999) Pluton przebywa bliżej Słońca niż Neptun. Stąd popularny pogląd, że orbity tych planet przecinają się. Przekonanie to jest jednak błędne, gdyż opiera się na wyobrażeniu ruchu obu ciał w jednej płaszczyźnie. W rzeczywistości orbita Plutona jest nachylona do ekliptyki pod kątem ponad 17°, zaś orbita Neptuna – poniżej 2°, wobec czego orbity te mijają się w przestrzeni.
Pluton ma jeden księżyc - Charon. Tworzą razem układ podwójnie synchroniczny, tzn. nie tylko Charon do Plutona, ale i Pluton do Charona zwraca się zawsze tą samą stroną. Obiegają ruchem wstecznym środek masy układu znajdujący się ponad powierzchnią Plutona. Powierzchnia Plutona pokryta jest metanowym lodem, w związku z czym jego albedo jest wyjątkowo wysokie jak na obiekt skalisty. Wyjątkowo duże, jak na obiekt niekometarny, jest także nachylenie orbity do ekliptyki.
Pluton należy do szerszej grupy obiektów transneptunowych zwanych Plutonkami. Z astronomicznego punku widzenia Pluton nie jest planetą.
  • Odbyte misje badawcze: brak
Zobacz też:
Publikacja wraz ze zdjęciami jest udostępniona w Encyklopedii "Zgapedia" części portalu zgapa.pl. Treść objęta jest licencją GNU FDL Wolnej Dokumentacji w wersji 1.3 lub dowolnej pózniejszej opublikowanej przez Free Software Foundation i została ona opracowana na podstawie Wikipedii, tutaj możesz znaleźć artykuł źródłowy oraz autorów. Warunki użytkowania Encyklopedii znajdziesz na tej stronie.
Prezentowane filmy poczhodzą z serwisu YouTube, portal zgapa.pl nie jest ich autorem i nie ponosi odpowiedzialności za ich treści.