Gaius Plinius Caecilius Secundus

zwany także Młodszym (Minor) (ok. 61-113 r. n.e.)
Urodzony w Comum Novum (dziś Como w Lombardii). Po śmierci ojca adoptowany przez Pliniusza Starszego, który był jego wujem. Rozpoczął karierę urzędniczą za cesarza Domicjana, wycofał się jednak z życia publicznego zrażony terrorem. Powrócił do polityki zacesarza Trajana, który darzył go zaufaniem i powierzył namiestnikostwo prowincji Bitynii i Pontu.
Pliniusz był znakomitym mówcą, co potwierdza jedna zachowana mowa na cześć cesarza Trajana. Do historii przeszedł Pliniusz jako epistolograf. Zachowało się 247 listów z lat 97-109, które stanowią wspaniały obraz życia w tych czasach. Pliniusz pisał o wybuchu Wezuwiusza, pogrzebach, narodzinach, życiu w mieście i na wsi. Wartość największą stanowią listy do Tacyta (gdzie opisana jest m.in. śmierć Pliniusza Starszego) oraz listy do cesarza (tu list o prześladowaniu chrześcijan). Na uwagę zasługuje styl Pliniusza Młodszego - jasny, rzeczowy, zwięzły. Listy Pliniusza, w odróżnieniu od np. korespondencji Cycerona były od początku przeznaczone do publikacji, nie jest to więc ściśle rzecz biorąc korespondencja prywatna.
Publikacja wraz ze zdjęciami jest udostępniona w Encyklopedii "Zgapedia" części portalu zgapa.pl. Treść objęta jest licencją GNU FDL Wolnej Dokumentacji w wersji 1.3 lub dowolnej pózniejszej opublikowanej przez Free Software Foundation i została ona opracowana na podstawie Wikipedii, tutaj możesz znaleźć artykuł źródłowy oraz autorów. Warunki użytkowania Encyklopedii znajdziesz na tej stronie.