Platforma Obywatelska, PO, partia polityczna założona 19 stycznia 2001 r. (zarejestrowana dopiero 5 marca 2002 r. jako Platforma Obywatelska Rzeczypospolitej Polskiej) przez Andrzeja Olechowskiego, Macieja Płażyńskiego z AWS i Donalda Tuska z Unii Wolności. Wywodzi się z członków AWS i Unii Wolności, które straciły popularność po okresie swoich rządów.


Program polityczny

Program Platformy opiera się na założeniach liberalizmu i konserwatyzmu.
PO opowiada się za likwidacją etatyzmu i ograniczeniem ingerencji państwa w gospodarkę; wysuwa propozycję wprowadzenia podatku liniowego. Platforma popiera wprowadzenie zasady wyborów większościowych do Sejmu i przekształcenie Senatu w izbę samorządową lub jego likwidację.

Struktura i działacze

Zgodnie ze statutem władzami partii są władze klubu parlamentarnego PO. Jest to jedyne tego typu rozwiązanie w Polsce, zbliżające organizację Platformy do partii typu komitetowego.
Przewodniczącym klubu parlamentarnego jest Jan Rokita, wiceprzewodniczącymi - Zbigniew Chlebowski, Grzegorz Dolniak i Iwona Śledzińska-Katarasińska
Oprócz trzech liderów-założycieli znanymi politykami Platformy są Janusz Lewandowski, Zyta Gilowska (wystąpiła w maju 2005), Jan Rokita, Paweł Piskorski, Grzegorz Schetyna, Bronisław Komorowski, Bogdan Zdrojewski i Zbigniew Chlebowski
Organizacja młodzieżowa PO to Stowarzyszenie Młodzi Demokraci.

Przewodniczący PO

Historia PO

Platforma Obywatelska powstała w styczniu 2001 roku. Założyło ją trzech działaczy: Donald Tusk, Andrzej Olechowski i Maciej Płażyński, którzy wcześniej nie mogli znaleźć w polityce swojego miejsca. Tusk przegrał w grudniu 2000 wybory na przewodniczącego UW, Płażyński został odsunięty na boczny tor w AWS, a Olechowski nie miał gdzie zdyskontować swego sukcesu politycznego, jakim było uzyskanie 19% głosów w wyborach prezydenckich w październiku 2000. Panowie postanowili się skrzyknąć i utworzyć nowy ruch społeczny, oddolny i samorządowy, odcinający się od związków z dotychczasowymi partiami politycznymi.
Platformę zasilili z początku dawni działacze Unii Wolności (jak mówił profesor Geremek "zbiegowie") o poglądach liberalnych, a także pojedyncze osoby z AWS oraz wielu niezwiązanych z dotychczasową polityką. Szerszy przypływ osób z AWS rozpoczął się po 18 marca 2001, gdy decyzję o starcie w wyborach parlamentarnych z listy PO podjęło SKL. Z początku ta decyzja spotkała się z niechęcią wielu działaczy PO (m.in. Donalda Tuska), zaakceptowli oni jednak start konserwatystów ze wspólnej listy. Po wyborach Stronnictwo zobowiązało się wspólnie budować partię polityczną z liberałami. W maju i czerwcu 2001 odbyły się prawybory mające ustalić kolejność kandydatów na listach wyborczych - było to pierwsze tego typu przedsięwzięcie w Polsce. Nie obyło się bez skandali i skandalików, całą imprezę uznać można jednak za udaną. PO była pierwszą partią w Polsce, która zdecydowała sie na tego typu selekcję kandydatów (w ten sposób odpadli od partii tacy działacze jak np. Piotr Żak).
Porozumienie o starcie z list PO podpisała również nieuczestnicząca w prawyborach Unia Polityki Realnej. Działacze UPR nie uzyskali wówczas jednak ani jednego mandatu. Rozczarowani i sfrustrowani zerwali współpracę z partią Tuska, oskarżając PO o nadużycia. W wyborach do Senatu Platforma startowała w ramach komitetu Blok Senat 2001, nie uzyskała jednak zbyt dużych wpływów w izbie wyższej. Reprezentuje ją tam jedynie senator Robert Smoktunowicz.
W wyborach do Sejmu 23 września 2001 r. Platforma zajęła 2. miejsce zdobywając 12,68% głosów i 65 mandatów, co było znacznie poniżej oczekiwań jej liderów (jeszcze na wiosnę sondaże dawały ugrupowaniu ok. 18% poparcia). W grudniu 2001 z klubu parlamentarnego PO wystąpiły takie postacie jak Artur Balazs i Zbigniew Chrzanowski. Założyli oni nową organizację pn. SKL-RNP (mają 8 mandatów).
5 marca 2002 roku PO zarejestrowana została w Sądzie Najwyższym jako partia polityczna. Jesienią 2002 roku z szefostwa zrezygnował Maciej Płażyński, twierdząc iż PO "nie spełniła jego oczekiwań". Krytykował PO za zamknięcie się na uboższą część społeczeństwa i zbytnie kokietowanie biznesu. Nowym prezesem został Donald Tusk.
W wyborach 2002 roku Platforma zawarła ogólnokrajowy sojusz z PiS. Obie partie startowały razem do sejmików wojewódzkich. Koalicja okazała się klapą, czemu przynajmniej po części winne jest niedbalstwo polityków obu ugrupowań (przegapili oni możliwość reklamowania się w TVP, nie dopilnowali rejestracji we wszystkich województwach). Łącznie POPiS uzyskał wówczas ok. 16% głosów w wyborach, znacznie poniżej oczekiwań (obie partie liczone osobno notowały wówczas w sondażach poparcie ok. 25% wyborców).
Po wyborach PO współrządzi w kilku sejmikach (m.in. na Mazowszu, Małopolsce i Pomorzu). Dużą klęską partii okazała się spektakularna przegrana Andrzeja Olechowskiego w wyborach na prezydenta Warszawy. Do sukcesów można zaś zaliczyć dobry wynik kandydatów partii w Gdańsku, Koszalinie i Katowicach.
Od września 2003 roku partia notuje stały wzrost notowań w sondażach, co po części tłumaczy się popularnością głównego śledczego Komisji Sejmowej ds. Rywina - reprezentanta PO Jana Rokity.
13 czerwca 2004 PO wygrała wybory do Parlamentu Europejskiego zdobywając 24,1% głosów i 15 spośród 54 mandatów.

Klub parlamentarny PO

Poseł, okręg wyborczy

Senatorowie RP

Posłowie do Parlamentu Europejskiego

Publikacja wraz ze zdjęciami jest udostępniona w Encyklopedii "Zgapedia" części portalu zgapa.pl. Treść objęta jest licencją GNU FDL Wolnej Dokumentacji w wersji 1.3 lub dowolnej pózniejszej opublikowanej przez Free Software Foundation i została ona opracowana na podstawie Wikipedii, tutaj możesz znaleźć artykuł źródłowy oraz autorów. Warunki użytkowania Encyklopedii znajdziesz na tej stronie.
Prezentowane filmy poczhodzą z serwisu YouTube, portal zgapa.pl nie jest ich autorem i nie ponosi odpowiedzialności za ich treści.