Pierwsza wyprawa Fryderyka Barbarossy do Rzymu 1154-1155.
W październiku 1154 r. Fryderyk Barbarossa na czele 5000-6000 ludzi (1800 rycerstwa, oraz 4000 knechtów i łuczników) wyprawił się do Italii w celu podbicia kraju i zdobycia korony cesarskiej. W grudniu na sejmie Rzeszy na Polach Ronkalijskich Fryderyk określił i umocnił swoją pozycję w Italii. Po spędzeniu Świat Bożego Narodzenia w Italii w styczniu armia niemiecka podciągnęła pod miasta Chieri i Asti, których mieszkańcy nie zaakceptowali nowej władzy. Oba miasta zostały zdobyte. Kolejnym celem stało się miasto Tortona. W lutym rozpoczęło się jego oblężenie które zakończyło się zdobyciem miasta po ciężkich walkach w kwietniu 1155 r. Zajęcie Tortony otworzyło Fryderykowi drogę na Rzym, gdzie 18 czerwca papież Hadrian koronował Barbarossę na cesarza. W tym samym miesiącu doszło w Rzymie do buntu mieszkańców krwawo stłumionego przez Niemców a przeciwnik świeckiej władzy Kościoła Arnold z Brescii został powieszony w Rzymie. 27 lipca 1155 r. siły niemieckie uderzyły jeszcze na niepokorne miasto Spoleto gdzie dokonały masakry mieszkańców. Po otrzymaniu z Niemiec informacji o krwawych walkach rodowych w Saksonii cesarz zdecydował się na powrót do kraju. W drodze powrotnej wojska cesarskie wpadły w zasadzkę pod Weroną, Niemcy pokonali jednak przeciwnika w śmiałej szarży i niepokojeni powrócili do Niemiec.
Pierwsza wyprawa Fryderyka Barbarossy do Italii
Wojny włoskie Fryderyka Barbarosyy
Publikacja wraz ze zdjęciami jest udostępniona w Encyklopedii "Zgapedia" części portalu zgapa.pl. Treść objęta jest licencją GNU FDL Wolnej Dokumentacji w wersji 1.3 lub dowolnej pózniejszej opublikowanej przez Free Software Foundation i została ona opracowana na podstawie Wikipedii, tutaj możesz znaleźć artykuł źródłowy oraz autorów. Warunki użytkowania Encyklopedii znajdziesz na tej stronie.