Perkusja - ogólna nazwa wszystkich instrumentów perkusyjnych, posiadająca różne znaczenie w zależności rodzaju muzyki. W szkolnictwie muzycznym oraz muzyce poważnej jest to grupa instrumentów, na których muzyk może grać używając jednego instrumentu, lub dowolnie skompletowanego zestawu, natomiast w muzyce rockowej i często jazzowej tą nazwą określany jest dość typowy podstawowy zestaw instrumentów, który w miarę potrzeby może być uzupełniany o mniej reprezentatywne składniki. W tym drugim znaczeniu (rock, jazz) polskie określenie perkusja jest odpowiednikiem angielskiego drums lub drum kit, natomiast muzyk (najczęściej towarzyszący), grający na różnego rodzaju "przeszkadzajkach", określany jest w języku angielskim jako osoba grająca na percussion. Wybitni perkusiści na świecie: Vinnie Colaiuta, Steve Gadd, Dennis Chambers, Billy Cobham. W Polsce do rozwoju perkusji jako instrumentu solowego przyczynili sie miedzy innymi: Jerzy Piotrowski, Marek Surzyn, Cezary Konrad.

Zestaw perkusyjny


Najbardziej typowy zestaw perkusyjny składa się z:
  • bębna wielkiego (1) (inne nazwy to: bęben basowy, stopa, bass drum, taktowy, centralka, tołumbas, tamburo grande)
  • bębna małego (3) (werbel, bębenek, snare drum, tamburo militare)
  • półkotłów (4) (zazwyczaj dwóch; inne nazwy to: tom-tomy, kotły, high & middle tom)
  • kotła (2) (inne nazwy to: floor-tom, low tom, studnia, duży tom-tom)
  • talerzy (6) (zazwyczaj dwa - ride i crash; inne nazwy to: blachy, czynele)
  • hi-hatu (5) (dwa talerze na jednym statywie, za pomocą stopy można grac na hi-hacie w różnych konfiguracjach, np.: przy zamkniętych dwóch talerzach, przy otwartych talerzach, grać nogą uderzając talerzem o talerz itd.)
To wszystko plus statywy do talerzy i bębnów daje podstawowy zestaw perkusyjny.
Na zestawie gra się pałkami (zazwyczaj wykonanymi z drewna):

a w pewnych sytuacjach także specjalnymi szczotkami:

Rozbudowa i używanie zestawu perkusyjnego

Taki zestaw perkusyjny, jakkolwiek powszechnie używany, jest często rozszerzany o innego rodzaju bębny, talerze oraz inne instrumenty perkusyjne. W szczególności w rocku progresywnym, gdzie perkusja spełniała poza rolą wybijania rytmu i nadawania tempa także funkcje melodyczne, a przede wszystkim budowy przestrzeni dźwiękowej i nastroju, uległa wielkiemu rozbudowaniu. Perkusiści tacy jak Carl Palmer, Bill Bruford, Alan White i inni rozbudowali swoje zestawy do kilkudziesięciu bębnów, dużej ilości telarzy, dzwonków, gongów, dzwonów rurowych itp.
Rozbudowa zestawu odbywa się poprzez:
  • dodanie drugiego wielkiego bębna, obsługiwanego przez dzieloną maszynkę (nadal jedną stopą), lub dwiema maszynkami
  • zwiększenie ilości półkotłów
  • zwiększenie kotłów
  • zwiększenie ilości talerzy - w podstawowym zestawie jest jeden o ostrym, krótkim brzmieniu (ang. crash) i jeden o niższym, łagodniejszym i dłuższym (ride)
  • dodanie bębnów elektronicznych
  • bogaty wybór innych instrumentów

Notacja muzyczna

Niewtajemniczeni często się zastanawiają jak można grać na perkusji z nut. Oczywiście jeśli chodzi o instrumenty perkusyjne o określonej wysokości dźwięku - z tym nie ma problemu. Zapis w tym przypadku wygląda tak samo jak zapis nutowy każdego innego instrumentu. Jeśli chodzi o drugą grupę instrumentów perkusyjnych - tych o nieokreślonej wysokości dźwięku sprawa wygląda nieco inaczej - ale nieprawdą jest, że nie ma w tym przypadku zapisu nutowego. Służą temu specjalne notacje.

Publikacja wraz ze zdjęciami jest udostępniona w Encyklopedii "Zgapedia" części portalu zgapa.pl. Treść objęta jest licencją GNU FDL Wolnej Dokumentacji w wersji 1.3 lub dowolnej pózniejszej opublikowanej przez Free Software Foundation i została ona opracowana na podstawie Wikipedii, tutaj możesz znaleźć artykuł źródłowy oraz autorów. Warunki użytkowania Encyklopedii znajdziesz na tej stronie.
Prezentowane filmy poczhodzą z serwisu YouTube, portal zgapa.pl nie jest ich autorem i nie ponosi odpowiedzialności za ich treści.