Ozorków - miasto położone 15 km na północny-zachód od Zgierza, w województwie łódzkim nad rzeką Bzurą.

Ogólne informacje

Historia Ozorkowa

Historia miasta sięga początku XV w., kiedy to w 1415 roku pojawiła się pierwsza wzmianka o małej wiosce położonej wśród trudno dostępnych lasów i bagien, należącej do rodu Szczawińskich, herbu Prawdzic. W 1807, późniejszy właściciel Ozorkowa, Ignacy Starzyński, pragnąc ożywić gospodarczo swoją posiadłość, sprowadza do niej 19 sukienników i farbiarzy z Saksonii. W 1815 ilość ich wzrosła już do 117, a liczba mieszkańców do 2007, podczas gdy Łódź miała ich wówczas zaledwie 331.
W rok później, w 1816 Ozorków uzyskuje prawa miasta prywatnego, co wyraźnie przyspiesza jego rozwój. W 1817 osiedla się w Ozorkowie rodzina Schlösserow, przybyłych z Aachen, którzy zakładają najpierw nowoczesną przędzalnię wełny, a potem bawełny. W ten sposób Ozorków zapoczątkował rozwój przemysłu sukienniczego nad górną Bzurą, który później rozszerzył się na Zgierz i Łódź, tworząc największy w Polsce ośrodek przemysłu włókienniczego. Ponieważ dla dynamicznie rozwijającego się przemysłu zaczyna brakować miejsca, już w 1820 roku największe zakłady lokują się na terenie folwarku Strzeblew. Rośnie liczba ludności, która w 1828 dochodzi do 5669 osób. W latach trzydziestych Karol Schlösser buduje tu największą w mieście fabrykę tkanin bawełnianych o pełnym cyklu produkcyjnym. Po upadku powstania listopadowego miasto przechodzi stagnację spowodowaną utratą zamówień dla armii Królestwa Kongresowego, represyjnymi barierami celnymi, rosnącą rolą Zgierza i Łodzi, jak też wypieraniem z rynku tkanin wełnianych przez bawełniane. W 1866 roku, za kolejnego właściciela Feliksa hrabiego Lubieńskiego, Ozorków uzyskuje status miasta rządowego, bardziej atrakcyjny dla inwestycji.
Pierwsza wojna światowa wywołała kolejny regres gospodarczy miasta. Dopiero okres niepodległego bytu państwowego stworzył nowe podstawy rozwojowe. Już na początku lat dwudziestych, Ozorków otrzymał połączenie kolejowe z Łodzią i Toruniem, a wraz z elektryfikacją miasta przeprowadzoną w 1928 r., komunikację tramwajową ze Zgierzem i Łodzią. W okresie międzywojennym przybyło miastu kilka obiektów, takich jak budynek Kasy Chorych, dwie szkoły podstawowe, zakład kąpielowy i dom kolonijny dla dzieci w miejskim lasku na Koziej Nodze. W czasie II wojny światowej Niemcy wymordowali całą żydowską ludność miasta (6 tys. osób). Czas okupacji hitlerowskiej zaznaczył się znacznym zahamowaniem rozwoju miasta. Liczba ludności stopniała do niespełna 10 000, spowodowana eksterminacyjną polityką okupanta, która szczególnie dotknęła mieszkańców pochodzenia żydowskiego. Po wyzwoleniu rozbudowywały się i modernizowały zakłady przemysłowe, powstawały nowe, a miastu przybywało instytucji socjalnych, oświatowych i usługowych oraz zabudowy mieszkalnej.

Instytucje oświatowe w Ozorkowie

  • Szkoła Podstawowa nr 5 w Ozorkowie (przy ul. Cegielnianej)
  • Gimnazjum ul. Lotnicza 1
  • Gimnazjum Specjanle ul. Kościuszki 27
  • LO im. Stefana Żeromskiego - Zespół szkół Ogólnokształcących ul. Traugutta 1

Atrakcje turystyczne

  • kościoły - Św. Józefa (1668), zespół kościoła ewangelicko-augsburskiego, zbudowany w 1842 roku, w stylu klasycystycznym pod wezwaniem dwunastu Apostołów Jezusa Chrystusa (1842),
  • kompleks pałacowo-fabryczny Schlösserów (XIX wiek), pałac Scheiblerów (XIX w.),
  • linia tramwajowa 46, uznawana za najdłuższą w Europie. Linię obsługuje Międzygminna Komunikacja Tramwajowa wagonami 803N i 102 NaW,
  • zespół basenów ze zjeżdżalniami
Publikacja wraz ze zdjęciami jest udostępniona w Encyklopedii "Zgapedia" części portalu zgapa.pl. Treść objęta jest licencją GNU FDL Wolnej Dokumentacji w wersji 1.3 lub dowolnej pózniejszej opublikowanej przez Free Software Foundation i została ona opracowana na podstawie Wikipedii, tutaj możesz znaleźć artykuł źródłowy oraz autorów. Warunki użytkowania Encyklopedii znajdziesz na tej stronie.
Prezentowane filmy poczhodzą z serwisu YouTube, portal zgapa.pl nie jest ich autorem i nie ponosi odpowiedzialności za ich treści.