Otto von Habsburg, właść. Franciszek Józef Otto Robert Maria Antoni Karol Maksymilian Henryk Sykstus Ksawery Feliks Renatus Ludwik Kajetan Pius Ignacy von Habsburg-Lotaryński, znany w Austrii jako Dr. Otto Habsburg-Lothringen, a na Węgrzech Habsburg Ottó (ur. 20 listopada 1912, w zamku Wartholz w Dolnej Austrii) – do 2007 głowa Domu Habsbursko-Lotaryńskiego (oficjalnie przekazał tę funkcję swojemu najstarszemu synowi, Karolowi).
Urodził się jako najstarszy syn ostatniego władcy Austro-Węgier - Karola I i jego żony - Zyty Burbon-Parmeńskiej. Ochrzczony został 25 listopada 1912 przez księcia-arcybiskupa Wiednia, kardynała Franza Xaviera Nagla. Jego rodzicami chrzestnymi byli: cesarz Franciszek Józef I (reprezentowany przez arcyksięcia Franciszka Ferdynanda) i babka - infantka Maria Antonina Portugalska. W listopadzie 1916 ojciec Ottona został cesarzem Austrii i królem Węgier, a Otto został sukcesorem tronu Austrii i Węgier (Kaiserlicher Prinz, Erzherzog von Österreich, Königlicher Prinz von Ungarn). W 1918, po zakończeniu I wojny światowej, Austro-Węgry rozpadły się, a Karol I zrzekł się władzy, ale nie abdykował i nadal uważany był za legalnego władcę także po ustanowieniu republiki w Austrii i na Węgrzech.
Rodzina Ottona udała się na wygnanie. Spędzili kilka lat w Szwajcarii, na portugalskiej Maderze (gdzie zmarł młodo ojciec Ottona) i w baskijskim mieście Lekeitio. W tym czasie parlament austriacki oficjalnie obalił dynastię Habsburgów i skonfiskował ich mienie (3 kwietnia 1919). Używanie przed nazwiskiem "von" jako tytułu szlacheckiego zostało zakazane przez austriacką konstytucję.
W 1935 Otto ukończył nauki polityczne na Katolickim Uniwersytecie w Leuven. Po śmierci ojca, przebywając na wygnaniu, Otto uważał siebie za prawowitego cesarza Austrii i wielokrotnie publicznie tak się o sobie wypowiadał. W 1938 po Anschlussie Austrii, Hitler w obawie, że Otto zechce przejąć tron austriacki, skazał go na śmierć. Otto razem z rodziną uciekł z Belgii do Paryża, a następnie opuścił Europę i spędził cztery lata w Waszyngtonie. Dwaj jego kuzyni – Max, książę Hohenberg i książę Ernst von Hohenberg zostali aresztowani w Wiedniu przez Gestapo i zesłani do obozu koncentracyjnego Dachau, gdzie przebywali aż do końca wojny.
31 października 1966 roku, po raz pierwszy po obaleniu monarchii, przybył do Austrii i wtedy też zrzekł się roszczeń wobec tronu austriackiego - było to warunkiem udzielenia zgody na powrót. Organizacje monarchistyczne nadal uważają go jednak za potencjalnego monarchę. Nigdy natomiast nie zrzekł się praw do tronu węgierskiego.
Jako działacz europejskich organizacji integracyjnych, Otto był współtwórcą idei Paneuropy. Od 1972 pełni funkcję przewodniczącego Międzynarodowej Unii Paneuropejskiej. W latach 1979-1999 zasiadał w Parlamencie Europejskim z ramienia CSU; został wybrany czterokrotnie latach 1979, 1984, 1989 i 1994.
W 1977 roku Otto był jedynym potomkiem Piastów i Jagiellonów, który przyjechał do Krakowa na ponowny pogrzeb króla Kazimierza Jagiellończyka i jego żony Elżbiety Habsburżanki.

Małżeństwo i potomstwo

10 maja 1951, w Nancy Otto ożenił się z księżniczką Reginą Heleną von Sachsen-Meiningen und Hildburghausen (6 stycznia 1925 – 3 lutego 2010). Para ma razem 7 dzieci i 23 wnucząt:
  • Andrea Maria (ur. 30 maja 1953)
∞ 1977 Karl Eugen, hrabia Neipperg
  • Monika Maria Roberta Antonia Raphaela (ur. 13 września 1954)
∞ 1980 Luis María Gonzaga de Casanova-Cárdenas y Barón, książę Santangelo
  • Michaela Maria Madeleine Kiliana Elisabeth (ur. 13 września 1954)
∞ 1984–1994 Eric Alba Teran d’Antin
∞ 1994 Hubertus, hrabia Kageneck
  • Gabriela Maria Charlotte Felicitas Elisabeth Antonia (ur. 14 października 1956)
∞ 1978–1997 Christian Meister
  • Walburga Maria Franziska Helene Elisabeth (ur. 5 października 1958)
∞ 1992 Archibald, hrabia Douglas
  • Karol Thomas Robert Maria Franziskus Georg Bahnam (ur. 11 listopada 1961)
∞ 1993 Francesca, baronówna Thyssen-Bornemisza de Kászon
  • Paul Georg Maria Joseph Dominikus (ur. 16 grudnia 1964)
∞ 1997 Eilika, księżniczka Oldenburg

Arcyksiążę Otto obecnie mieszka w Villi Austria w Pöcking bei Starnberg, nad jeziorem Starnberg, w niemieckiej Bawarii.

Pełny tytuł

Se. Kais. und Kgl. Hoheit Franz Joseph Otto Robert Maria Anton Karl Max Heinrich Sixtus Xaver Felix Renatus Ludwig Gaetan Pius Ignatius, Kaiserlicher Prinz, Erzherzog von Österreich, Königlicher Prinz von Ungarn.

Genealogia

Prapradziadkowie Franciszek Karol Habsburg
(1802-1878)
∞ 1824
Zofia Wittelsbach
(1805-1872)
Król Obojga Sycylii
Ferdynand II Burbon
(1810-1859)
∞ 1837
Maria Teresa Habsburg
(1816-1867)
Król Saksonii
Jan Wettyn
(1801-1873)
∞1822
Amelia Augusta Wittelsbach
(1801-1877)
Król Portugalii
Ferdynand II Koburg
(1819-1885)
∞1836
Królowa Portugalii
Maria Bragança
(1819-1853)
Karol II Parmeński
(1799-1883)
∞1820
Maria Teresa Sabaudzka
(1803-1879)
Karol Ferdynand Burbon
(1778-1820)
∞1816
Karolina Burbon-Sycylijska
(1798-1870)
Król Portugalii
Jan VI Bragança
(1767-1826)
∞1785
Karolina Joachima Burbon
(1775-1830)
Konstanty Löwenstein-Wertheim-Rosenberg
(1802 - 1838)
∞1829
Maria Hohenlohe-Langenburg
(1804-1833)
Pradziadkowie Karol Ludwik Habsburg (1833-1896)
∞1862
Maria Annunziata Burbon (1843-1871)
Król Saksonii
Jerzy I Wettyn (1832-1904)
∞ 1859
Maria Anna Bragança (1843-1884)
Karol III Parmeński (1823-1854)
∞1845
Ludwika d'Artois (1819-1864)
Król Portugalii
Michał I Uzurpator (1802-1866)
∞1851
Adelajda Löwenstein-Wertheim-Rosenberg (1831-1909)
Dziadkowie Otto Franciszek Austriacki (1865-1906)
∞1886
Maria Józefa Wettyn (1867-1944)
Robert Parmeński (1848-1907)
∞1884
Maria Antonina Bragança (1862-1959)
Rodzice cesarz Austrii
Karol I Habsburg (1887-1922)
∞1911
Zyta Burbon-Parmeńska (1892-1989)
Otto von Habsburg (ur. 20 listopada 1912)

Отта фон Габсбург
Otto von Habsburg
Publikacja wraz ze zdjęciami jest udostępniona w Encyklopedii "Zgapedia" części portalu zgapa.pl. Treść objęta jest licencją GNU FDL Wolnej Dokumentacji w wersji 1.3 lub dowolnej pózniejszej opublikowanej przez Free Software Foundation i została ona opracowana na podstawie Wikipedii, tutaj możesz znaleźć artykuł źródłowy oraz autorów. Warunki użytkowania Encyklopedii znajdziesz na tej stronie.