Obłok Magellana to powieść science-fiction autorstwa Stanisława Lema wydana po raz pierwszy w 1956 roku. Głównymi motywami są trudności z psychicznym wytrzymaniem trudów podróży kosmicznej oraz próby porozumienia się z obcą cywilizacją. W książce opisana jest pierwsza wyprawa międzygwiezdna do układu Alfa Centauri. Akcja dzieje się w przyszłości odległej o ok. 1000 lat. Na Ziemi panuje ogólnoświatowy komunizm. Podróż olbrzymim statkiem kosmicznym zdolnym pomieścić tysięce ludzi trwa kilkadziesiąt lat. W trakcie podróży pasażerowie zmagają się głównie ze swoją psychiką, ponieważ przebywają nieustannie w zamkniętym pojeździe pędzącym z prędkością bliską prędkości światła, otoczeni jedynie próźnią. Po przybyciu na miejsce okazuje się, że wcześniej dotarła tam stara stacja kosmiczna, która opuściła orbitę Ziemi pod koniec XX wieku. Była to kosmiczna baza amerykańskich rakiet atomowych. Załoga postanawia zniszczyć broń wraz ze stacją. Następnie dkrywcy wysyłają na pobliską planetę zwiad w postaci kilku wahadłowców. Pojazdy zostają jednak uznane przez mieszkańców Alfa Centauri za broń i zostają zniszczone. Okazuje się że ekspolozja stacji kosmicznej została odebrana przez rodzimych mieszkańców planety za akt agresywny.
Publikacja wraz ze zdjęciami jest udostępniona w Encyklopedii "Zgapedia" części portalu zgapa.pl. Treść objęta jest licencją GNU FDL Wolnej Dokumentacji w wersji 1.3 lub dowolnej pózniejszej opublikowanej przez Free Software Foundation i została ona opracowana na podstawie Wikipedii, tutaj możesz znaleźć artykuł źródłowy oraz autorów. Warunki użytkowania Encyklopedii znajdziesz na tej stronie.