Nowa Gwinea Australijska (ang. Australian New Guinea) - nazwa dawnego terytorium administrowanego przez Australię w latach 1914-1975. Obejmowało ono północno-wschodnią część wyspy Nowa Gwinea oraz Archipelag Bismarcka i północno-zachodnią część Wysp Salomona. Obejmowało obszar o powierzchni 241 tys. km². Głównym miastem terytorium był Rabaul. Status języka urzędowego miał angielski.
Terytorium to najpierw podporządkowane zostało w 1899 przez Niemcy. Nosiło ono wówczas nazwę Ziemia Cesarza Wilhelma. Po I wojnie światowej zostało one odebrane przez Ligę Narodów, mandat do administrowania przyznano Australii. Od 1945 miało status terytorium powierniczego ONZ nadal pod administracją Australii. Od 1949 miało wspólny zarząd wraz z położonym bardziej na południe terytorium Papua, przekazanym Australii przez Wielką Brytanię w 1906. W 1973 obie części wyspy otrzymały własny wewnętrzny samorząd, a 16 września 1975 pełną niepodległość pod nazwą Papua-Nowa Gwinea.
Publikacja wraz ze zdjęciami jest udostępniona w Encyklopedii "Zgapedia" części portalu zgapa.pl. Treść objęta jest licencją GNU FDL Wolnej Dokumentacji w wersji 1.3 lub dowolnej pózniejszej opublikowanej przez Free Software Foundation i została ona opracowana na podstawie Wikipedii, tutaj możesz znaleźć artykuł źródłowy oraz autorów. Warunki użytkowania Encyklopedii znajdziesz na tej stronie.