Najwyższa Izba Kontroli - to instytucja państwowa, podlegająca bezpośrednio Sejmowi i prowadząca kontrole w państwie. W zakresie NIK-u jest m.in.: kontrolowanie działalności organów państwa (administracji rządowej), NBP, osób prawnych działających na rzecz państwa, organizacji państwowych. Głównym zadaniem kontroli jest stwierdzenie legalności, celu działania i gospodarności, oraz rzetelności wobec państwa.

Historia

Najwyższa Izba Kontroli została powołona na mocy dekretu wydanego przez Naczelnika Państwa Józefa Piłsudskiego, dnia 7 lutego 1919 roku.

Struktura organizacyjna

Na czele Najwyższej Izby Kontrolnej stoi chroniony immunitetem prezes, wybierany przez Sejm RP na 6-letnią kadencję. Instutycja zorganizowana jest w 16 delegatur regionalnych oraz 14 departamentów.

Lista delegatur

Departamenty kontrolne

  • Departament Budżetu i Finansów.
  • Departament Obrony Narodowej i Bezpieczeństwa Wewnętrznego.
  • Departament Administracji Publicznej.
  • Departament Pracy, Spraw Socjalnych i Zdrowia.
  • Departament Gospodarki, Skarbu Państwa i Prywatyzacji.
  • Departament Komunikacji i Systemów Transportowych.
  • Departament Nauki, Oświaty i Dziedzictwa Narodowego.
  • Departament Środowiska, Rolnictwa i Zagospodarowania Przestrzennego.

Departamenty pomocnicze

  • Departament Prawno - Organizacyjny.
  • Departament Strategii Kontrolnej.
  • Departament Prezydialny.
  • Departament Ochrony Informacji Niejawnych.
  • Departament Rachunkowości.
  • Departament Gospodarczy.

Siedziba

Od roku 1985 siedzibą Najwyższej Izby Kontroli jest, wzniesiony w roku 1938, budynek przy ulicy Filtrowej 57 w Warszawie.
Publikacja wraz ze zdjęciami jest udostępniona w Encyklopedii "Zgapedia" części portalu zgapa.pl. Treść objęta jest licencją GNU FDL Wolnej Dokumentacji w wersji 1.3 lub dowolnej pózniejszej opublikowanej przez Free Software Foundation i została ona opracowana na podstawie Wikipedii, tutaj możesz znaleźć artykuł źródłowy oraz autorów. Warunki użytkowania Encyklopedii znajdziesz na tej stronie.