Monty Python, grupa Monty Pythona, Pythoni - zespół twórców i gwiazd telewizyjnego serialu komediowego Latający cyrk Monty Pythona, założony pod koniec lat 60. XX wieku przez Grahama Chapmana, Johna Cleese, Terry Gilliama, Erica Idle, Terry Jonesa i Michaela Palina.

Początki

Palin i Jones spotkali się na Uniwersytecie Oksfordzkim, Cleese i Chapman - na Uniwersytecie w Cambridge. Idle także studiował w Cambridge, ale rok niżej od Cleese'a i Chapmana. Gilliam poznał Cleese'a w Nowym Jorku, gdy ten ostatni odbywał tam tournee z grupą A Clump Of Plinths.
Zanim zaczęli wspólną pracę nad "Latającym cyrkiem Monty Pythona", występowali w następujących programach:
  • program radiowy I'm Sorry, I'll Read that Again (Przepraszam, przeczytam jeszcze raz), 1964-1973
  • The Frost Report (Raport Frosta), 1966-1967
  • At Last the 1948 Show (Nareszcie program z 1948 roku), 1967
  • We Have Ways Of Making You Laugh (Mamy sposoby, by was rozśmieszyć), 1968
  • Do Not Adjust Your Set (Prosimy nie regulować odbiorników), 1968-1969
  • The Complete And Utter History Of Britain (Kompletna historia Wielkiej Brytanii), 1969
Byli też współautorami scenariuszy do szeregu innych programów.

A teraz coś z zupełnie innej beczki

Pierwsza seria "Latającego Cyrku" (jeszcze nieposiadającego tej nazwy) miała pierwotnie dawać główne pole do popisu Cleese'owi, ten chciał jednak współpracować z innymi. Tak oto powstała zorganizowana grupa, dla której utworzono rutynowe zasady działania. Każdy dzień pisania rozpoczynał się o 9:00 rano i trwał do 17:00. Na początku typowego tygodnia pracy Cleese i Chapman pisali w odosobnieniu jako jedna spółka autorska, Jones i Palin jako druga, a Idle pisał samotnie. Po kilku dniach cała grupa spotykała się wraz z Gilliamem i krytykowała nawzajem swoje scenariusze oraz wymieniała poglądy. Podchodzili do pisania demokratycznie. Jeśli coś rozśmieszyło większość, zatwierdzano to jako część programu. W podobny sposób obsadzano role - nie było problemów z egocentryzmem, gdyż każdy z Pythonów czuł się bardziej autorem niż aktorem. Po dobraniu i uporządkowaniu kolejności skeczy do danego odcinka, Gilliam miał wolną rękę w łączeniu ich w całość za pomocą wymyślnych animacji, uzbrojony w kamerę, nożyczki i farbę.
Zanim wymyślono nazwę "Latający cyrk Monty Pythona", używano kilku innych, m.in. Owl Stretching Time (Pora rozciągania sów), Bunn, Wacket, Buzzard, Stubble i Boot, Gwen Dibley's Flying Circus (Latający Cyrk Gwen Dibley).
Zespół miał bardzo konkretny pomysł na serial i był bardzo zawiedziony, gdy Spike Milligan nagrał swój program komediowy Q5 w nieco podobnym duchu. Pythoni przyznawali się do inspiracji Milliganem, lecz styl "Latającego cyrku" jest zdecydowanie inny. Wyróżniają go szczególnie niepowtarzalne animacje Gilliama, ale także proces wzajemnej krytyki i selekcji materiału.

Wytwórnia filmowa Python (Monty) Pictures

Pięcioro pozostałych członków grupy Monty Pythona jest właścicielami wytwórni Python (Monty) Pictures Limited, założonej w 1973 i zajmującej się obecnie działalnością wynikającą z dotychczasowej wspólnej pracy. Kontroluje ona m.in. dochody z praw autorskich. Opisuje swoją działalność jako "wykorzystywanie produkcji telewizyjnych i kinowych". Za rok finansowy liczony do marca 2002 dochód firmy wyniósł 3,3 mln funtów.
Wielką siłą napędową dla Pythonów stał się pod koniec lat 70. były Beatles, George Harrison. Nie tylko sfinansował on "Żywot Briana" i wystąpił w nim, ale także wyprodukował wiele piosenek grupy z tamtego okresu, m.in. singel The Lumberjack Song (Piosenka drwala).

Kariery solowe

Każdy z członków grupy po jej rozpadzie kontynuował solową działalność w filmie i telewizji, zdarzała się też współpraca między niektórymi z nich. Wiele z tych projektów odniosło sukces, jak na przykład film A Fish Called Wanda (Rybka zwana Wandą) z 1988, z Cleesem i Palinem. Wystąpili oni także w filmie Time Bandits (Bandyci czasu) z 1981, do którego scenariusz napisali Gilliam i Palin, a Gilliam był jego reżyserem. Palin zagrał też w filmie Brazil z 1985, w reżyserii Gilliama, także współautora scenariusza. Idle pojawił się w The Adventures of Baron Münchhausen (Przygodach barona Münchhausena) z 1988, także reżyserowanego przez Gilliama, również współtwórcy scenariusza. Idle odniósł też sukces w filmie Nuns on the Run (Uciekające zakonnice) z 1990.

Koniec?

Często pojawiają się pogłoski o planowanym zejściu się Pythonów. Śmierć Grahama Chapmana w 1989 r, w przeddzień dwudziestolecia zespołu, pozornie położyła kres tym spekulacjom, jednak w 1998 pięciu pozostałych członków grupy po raz pierwszy od 18 lat wystąpiło razem na scenie (na którą wniesiono też urnę z prochami Chapmana). Odbyło się to w formie wywiadu przeprowadzonego przez Roberta Kleina, w którym Pythoni przypomnieli kilka starych numerów, jak i przedstawili nowe skecze.
9 października 1999, dla upamiętnienia trzydziestej rocznicy wyświetlenia pierwszego odcinka "Latającego cyrku", stacja BBC2 poświęciła cały wieczorny program historii zespołu. Zaprezentowano film dokumentalny przeplatany skeczami napisanymi specjalnie na tę okazję. W wywiadzie z okazji wydania "Sensu życia" w wersji DVD, Cleese powiedział, że kolejne wspólne występy są mało prawdopodobne. Jest absolutnie niemożliwe, by zebrać choćby większość z nas w jednym pomieszczeniu, nie żartuję. Dodał, że problemem jest tu raczej nawał zajęć niż jakieś zadrażnienia.
Eric Idle stwierdził, że Pythoni reaktywują się "w chwili gdy tylko Graham Chapman zmartwychwstanie."

Książki

Monty Python opublikował następujące książki:
  • Monty Python's Big Red Book (Wielka czerwona księga Monty Pythona), 1971 - oczywiście w niebieskiej okładce
  • The Brand New Monty Python Book (Całkiem nowa księga Monty Pythona), 1973, wydanie w miękkiej oprawie jako The Brand New Monty Python Paperbook (Całkiem nowa księga Monty Pythona w miękkiej oprawie)
  • Monty Python and the Holy Grail (Monty Python i Święty Graal), 1977 (oryginalny scenariusz i zapis z kręcenia filmu o tym samym tytule, z ilustracjami Gilliama, korespondencją i budżetem)
  • The Life of Brian of Nazareth/Montypythonscrapbook (Żywot Briana z Nazaretu/Montypythonowyalbum) (1979) (scenariusz filmu i dużo materiałów dodatkowych)
  • The Life of Brian (Żywot Briana) (osobne wydanie scenariusza w miękkiej oprawie)
  • Monty Python's The Meaning of Life (Sens życia według Monty Pythona), 1983 (scenariusz filmu ze zdjęciami)
  • The Monty Python Songbook (Śpiewnik Monty Pythona)
  • Monty Python: Just the Words (Monty Python: same teksty), 1989 (pełny zapis tekstów z czterech serii "Latającego cyrku", pierwotnie wydany w dwóch tomach)
  • The Complete Works of Shakespeare and Monty Python: Vol. 1 - Monty Python (Kompletne dzieła Szekspira i Monty Pythona, tom 1 - Monty Python), 1981 (kompilacja Big Red Book i Brand New Book)

Nagrania

Nagrania płytowe Monty Pythona to:
  • Monty Python's Flying Circus (Latający cyrk Monty Pythona, wersja płytowa), 1970
  • Another Monty Python Record (Kolejna płyta Monty Pythona), 1971
  • Monty Python's Previous Record (Poprzednia płyta Monty Pythona), 1972
  • The Monty Python Matching Tie and Handkerchief (Monty Python dopasowuje krawat do chusteczki), 1973 (płyta "trójstronna" - strona druga ma dwa osobne rowki)
  • Monty Python Live at the Theatre Royal, Drury Lane (Na żywo w Teatrze Królewskim na Drury Lane), 1974
  • The Album of the Soundtrack of the Trailer of the Film of Monty Python and the Holy Grail (Płyta ze ścieżką dźwiękową z zapowiedzi filmu Monty Python i Święty Graal), 1975
  • The Worst of Monty Python (Najgorsze z Monty Pythona), 1976 (składanka z Another Monty Python Record i Monty Python's Previous Record)
  • Monty Python Live at City Center (Na żywo w Centrum Miasta), 1976
  • The Monty Python Instant Record Collection (Bieżąca kolekcja nagrań Monty Pythona), wersja brytyjska, 1977
  • Monty Python's Life of Brian (Żywot Briana), 1979
  • Monty Python examines The Life of Brian (Monty Python bada żywot Briana), 1979 (płyta promocyjna, nigdy nie wydana w szerokim obiegu)
  • Monty Python's Contractual Obligation Album (Płyta - zobowiązanie kontraktowe), 1980
  • Monty Python's Meaning of Life (Sens życia według Monty Pythona), 1983
  • Monty Python's The Final Ripoff (Końcowe wycinki), 1988 (składanka z poprzednich płyt)
  • Monty Python Sings (Monty Python śpiewa), 1989 (składanka piosenek)
Wydano także kilka singli, zarówno w ogólnym obiegu jak i jako wydawnictwa promocyjne i darmowe dodatki do czasopism.

Filmy pełnometrażowe

Grupa nakręciła cztery pełnometrażowe filmy:
Oprócz tego powstał dokumentalny film z występami na żywo w Hollywood Bowl w 1980, zatytułowany Monty Python Live at the Hollywood Bowl.

Występy na żywo

Grupa wielokrotnie występowała na żywo i odbywała trasy. Oficjalnie nagrano i wydano następujące z nich:
  • Monty Python Live at the Hollywood Bowl (Na żywo w Hollywood Bowl): Nagranie video z trasy w 1978, przed rozhisteryzowaną publicznością. Zawiera wstawki ze specjalnego programu po niemiecku.
  • Monty Python Live At Drury Lane (Na żywo na Drury Lane): Wydane też na płycie.

Gry komputerowe

  • Monty Python's Flying Circus (Latający cyrk Monty Pythona): Platformowa strzelanka, w której gracz wciela się w pana Gumby poszukującego brakujących szarych komórek.
  • Monty Python's Complete Waste Of Time (Kompletna strata czasu z Monty Pythonem)
  • Monty Python and The Quest for the Holy Grail (W poszukiwaniu Świętego Graala)
  • Monty Python's Meaning Of Life (Sens życia)
Publikacja wraz ze zdjęciami jest udostępniona w Encyklopedii "Zgapedia" części portalu zgapa.pl. Treść objęta jest licencją GNU FDL Wolnej Dokumentacji w wersji 1.3 lub dowolnej pózniejszej opublikowanej przez Free Software Foundation i została ona opracowana na podstawie Wikipedii, tutaj możesz znaleźć artykuł źródłowy oraz autorów. Warunki użytkowania Encyklopedii znajdziesz na tej stronie.
Prezentowane filmy poczhodzą z serwisu YouTube, portal zgapa.pl nie jest ich autorem i nie ponosi odpowiedzialności za ich treści.