W latach 1942 i 1946 MŚ nie organizowano z powodu wojny i jej konsekwencji. Kłopoty komunikacyjne i finansowe spowodowały, że do dalekiej Brazylii nie wybrały się niektóre zespoły z tych, które zakwalifikowały się do finałów - Szkocja i Turcja, a także świeżo niepodległe Indie, dla których była to jedyna szansa występu w finałach. Zachowano jednak oryginalne rozstawienie, skutkiem czego była nierówna liczba zespołów w grupach.
Po raz pierwszy MŚ rozgrywano w systemie grupowym - w tym także w fazie finałowej. Los zrządził, że ostatni pojedynek między Brazylią a Urugwajem miał jednocześnie decydować o tytule mistrza. Mającym przewagę punktu Brazylijczykom wystarczał remis, ale mimo prowadzenia tuż po przerwie ulegli oni Urugwajowi, co spowodowało głęboką żałobę narodową.
Urugwaj: Máspoli - M.Gonzáles, Tejera, Gambetta - Varela (k), Andrade - Ghiggia, Peréz, Miguez, Schiaffino, Morán
Brazylia: Barbosa - Augusto (k), Juvenal, Bauer - Danilo, Bigode - Fria&cced;a, Zizinho, Ademir, Jair, Chico
Bramki: Schaffino 58, Ghiggia 61 - dla Urugwaju i Fria&cced;a 46 - dla Brazylii
Król strzelców: Ademir Marques de Menezes (Brazylia) - 7 goli
Publikacja wraz ze zdjęciami jest udostępniona w Encyklopedii "Zgapedia" części portalu zgapa.pl. Treść objęta jest licencją GNU FDL Wolnej Dokumentacji w wersji 1.3 lub dowolnej pózniejszej opublikowanej przez Free Software Foundation i została ona opracowana na podstawie Wikipedii, tutaj możesz znaleźć artykuł źródłowy oraz autorów. Warunki użytkowania Encyklopedii znajdziesz na tej stronie.