Michał Żymierski, pseud. Rola (Żymierski-Rola), właśc. Łyżwiński (4 września 1890 w Krakowie - 15 października 1989 w Warszawie), wojskowy, Marszałek Polski.
Michał_Rola-Żymierski -

Michał_Rola-Żymierski -
Urodzony w rodzinie inteligenckiej, ukończył studia prawnicze (Uniwersytet Jagielloński, Akademia Handlowa w Krakowie) oraz wojskowe (Wyższa Szkoła Wojenna we Francji, 1923).
Od 1909 w ruchu niepodległościowym; 1911-1912 służył w armii austriackiej, podczas I wojny światowej w Legionach, od 1918 w Wojsku Polskim. W sierpniu 1919 roku w związku z wybuchem I powstania śląskiego został kierownikiem ekspozytury Naczelnego Dowództwa d/s powstania śląskiego. 1919-1920 uczestnik wojny polsko-radzieckiej (dowódca II Brygady, następnie 2 Dywizji Piechoty Legionów). W latach 1922 - 1924 studiował w Wyższej Szkole Wojennej w Paryżu. 1924 otrzymał stopień generała brygady, mianowany został zastępcą szefa administracji armii. W 1926 stanął po stronie wojsk rządowych. W 1927 został skazany na 5 lat więzienia za nadużycia finansowe przy dostawach dla armii dokonywanych przez firmę "Protekta" (maski przeciwgazowe) i wydalony z wojska.
W późniejszym okresie przebywał we Francji (do 1938); w 1931 zwerbował go do współpracy wywiad radziecki. Podczas II wojny światowej w komunistycznym ruchu oporu, związany z PPR (był członkiem niejawnym), Gwardią Ludową i Armią Ludową. 1943 doradca ds. wojskowych w Sztabie Głównym GL, 1944 mianowany generałem dywizji i naczelnym dowódcą Armii Ludowej. Od lipca 1944 generał broni.
1944-1947 jako naczelny dowódca Armii Ludowej (do lipca 1944) i WP był członkiem Prezydium KRN, 1944 kierownik Resortu Obrony Narodowej PKWN, 1944-1949 minister obrony narodowej. 3 maja 1945 nadano mu stopień Marszałka Polski.
Jako przewodniczący Komisji Bezpieczeństwa Państwowego (od 1946) był współodpowiedzialny za prześladowania żołnierzy podziemia.
1949-1952 członek Rady Państwa, 1952-1955 więziony; po rehabilitacji wiceprezes Narodowego Banku Polskiego (1956-1967). 1943-1952 poseł do KRN i na Sejm Ustawodawczy.
W ostatnich latach życia był m.in. członkiem Komitetu Centralnego PZPR (1981-1986) oraz członkiem Prezydium Ogólnopolskiego Komitetu Frontu Jedności Narodu (1981-1983). Zmarł jako ostatni dotychczas człowiek ze stopniem marszałkowskim.
1970 odznaczony orderem Budowniczych Polski Ludowej; otrzymał również Krzyż Wielki Orderu Virtuti Militari .
Publikacja wraz ze zdjęciami jest udostępniona w Encyklopedii "Zgapedia" części portalu zgapa.pl. Treść objęta jest licencją GNU FDL Wolnej Dokumentacji w wersji 1.3 lub dowolnej pózniejszej opublikowanej przez Free Software Foundation i została ona opracowana na podstawie Wikipedii, tutaj możesz znaleźć artykuł źródłowy oraz autorów. Warunki użytkowania Encyklopedii znajdziesz na tej stronie.