Mechanika (od greckiego mechané ‘maszyna’) ma dwa znaczenia:
W technice dział zajmujący się konstruowaniem i budowaniem maszyn i mechanizmów - inaczej inżynieria mechaniczna.
W fizyce dział opisujący ruch i odkształcenie ciał materialnych lub ich części na skutek ich wzajemnych oddziaływań oraz badający stan równowagi między nimi.
Wyróżnia się:
  • Ze względu na prędkość poruszających się ciał
    • mechanikę nierelatywistyczną zajmującą się ciałami poruszającymi się z małą prędkością w stosunku do prędkości światła.
    • mechanikę relatywistyczną zajmująca się ciałami poruszającymi się z dowolną prędkością (opartą na teorii względności).
  • Ze względu na skalę badanych zjawisk:
  • Ze względu na problematykę rozwiązywanych zagadnień
    • kinematykę zajmującą się badaniem ruchu ciał bez uwzględnienia działających sił, mas ciał i warunków ruchu.
    • dynamikę zajmującą się ruchem i równowagą ciał materialnych pod wpływem działających na nie sił, w której wyróżniamy :
      • kinetykę zajmującą się badaniem ruchu z wykluczeniem stanów równowagi
      • statykę zajmującą się stanami równowagi
  • Ze względu na właściwości badanych obiektów:
    • mechanikę punktu materialnego
    • mechanikę układu punktów materialnych
    • mechanikę bryły sztywnej
    • mechanikę ośrodków ciągłych, w której wyróżniamy:
      • mechanikę płynów, czyli mechanikę cieczy i gazów (płynów)
      • mechanikę ciał stałych: odkształcalnych sprężyście i odkształcalnych plastycznie.
  • Ze względu na sposób podejścia do rozważanych zagadnień:
    • teoretyczną
    • doświadczalną
    • stosowaną
W zależności od przedmiotu badania można także wyodrębnić różne mechaniki specjalistyczne, na przykład: akustyka, mechanika nieba, mechanika gruntów itp.
Podstawowymi prawami mechaniki są zasada zachowania energii, zasada zachowania pędu i zasada zachowania momentu pędu.
Podstawowymi równaniami mechaniki są: równanie Newtona, równania Lagrange'a, równania Hamiltona, równanie Jacobiego-Hamiltona.
Wszystkie zjawiska w mechanice opisuje się z uwzględnieniem układu odniesienia. Położenie ciała względem układu odniesienia wyznacza zbiór liczb nazywanych współrzędnymi, liczba tych współrzędnych niezbędnych do jednoznacznego określenia położenia ciała nazywana jest liczbą stopni swobody tego układu współrzędnych.
  • inercjalne układy odniesienia to takie, które podlegają zasadom dynamiki Newtona.
  • nieinercjalne układy odniesienia to te, w których występują siły pozorne takie jak siła odśrodkowa, siła Coriolisa itp.
Do rozwoju mechaniki przyczynili się między innymi: Arystoteles, Archimedes, Galileusz, Isaac Newton, Jean le Rond d'Alembert, Joseph Louis Lagrange, Carl Gustav Jakob Jacobi, William Rowan Hamilton, Daniel Bernoulli , Gaspard-Gustave Coriolis, Benoit Clapeyron, Leonhard Euler.
Publikacja wraz ze zdjęciami jest udostępniona w Encyklopedii "Zgapedia" części portalu zgapa.pl. Treść objęta jest licencją GNU FDL Wolnej Dokumentacji w wersji 1.3 lub dowolnej pózniejszej opublikowanej przez Free Software Foundation i została ona opracowana na podstawie Wikipedii, tutaj możesz znaleźć artykuł źródłowy oraz autorów. Warunki użytkowania Encyklopedii znajdziesz na tej stronie.
Prezentowane filmy poczhodzą z serwisu YouTube, portal zgapa.pl nie jest ich autorem i nie ponosi odpowiedzialności za ich treści.