Magnetometr – przyrząd do pomiaru wielkości, a także kierunku pola magnetycznego, a także jego zmian
Rodzaje magnetometrów ze względu na sposób pomiaru:
  • bezwzględny – mierzy natężenie pola magnetycznego bez odniesienia do standardowego miernika magnetycznego.
  • względny – służy do pomiarów ziemskiego pola magnetycznego i do kalibracji przyrządów
Typy magnetometrów ze względu budowę:
  • Magnetometr wibracyjny – został on wynaleziony w 1832 roku przez C. F. Gaussa. W przyrządzie tym wykorzystano drgania małego magnesu sztabkowego zawieszonego w płaszczyźnie poziomej. Ten magnes służy do odchylania drugiego podobnie zawieszonego magnesu
  • Busola stycznych – w tym magnetometrze używa się cewki Helmholtza o określonych rozmiarach z zawieszonym w jej środku niewielkim magnesem. Odchylony magnes zatrzymuje się w położeniu, które wynika z natężenia pola magnetycznego Ziemi, pola magnetycznego cewki i kąta o jaki należy obrócić cewkę, by jej oś była współliniowa z magnesem
  • Magnetometr protonowy – wykorzystuje zjawisko rezonansu jądrowego
  • Magnetometr transduktorowy
Publikacja wraz ze zdjęciami jest udostępniona w Encyklopedii "Zgapedia" części portalu zgapa.pl. Treść objęta jest licencją GNU FDL Wolnej Dokumentacji w wersji 1.3 lub dowolnej pózniejszej opublikowanej przez Free Software Foundation i została ona opracowana na podstawie Wikipedii, tutaj możesz znaleźć artykuł źródłowy oraz autorów. Warunki użytkowania Encyklopedii znajdziesz na tej stronie.