Lwów (ukr. Львів (L'wiw), ros. Львов, niem. Lemberg, łac. Leopolis) – największe miasto zachodniej Ukrainy, stolica obwodu lwowskiego. Leży nad rzeką Pełtwią.
Stolica księstwa halicko-wołyńskiego, jedno z głównych miast I i II Rzeczpospolitej, w okresie rozbiorów ośrodek kultury polskiej i stolica Galicji Wschodniej.

Epoka Grodów Czerwieńskich (do 1250)

  • 981 - w najstarszej kronice kronikarza ruskiego Nestora znajduje się pierwsza wzmianka o terenach, na których założono Lwów: poszedł Włodzimierz na Lachów i zajął im grody ich Przemyśl, Czerwień i inne grody mnogie, które i do dziś są pod Rusią,
  • 1018 - w czasie wyprawy kijowskiej grody zostały ponownie podbite przez Bolesława Chrobrego,
  • 1031 - w czasie wojen z Niemcami i Rusią Kijowską za czasów Mieszka II Polska ponownie utraciła Grody Czerwieńskie,
  • 1069 - z powrotem przyłączył je do Polski Bolesław II Śmiały,
  • utracił te ziemie ponownie na rzecz Rusi Kijowskiej Władysław I Herman.

Pod panowaniem władców ruskich (1251-1349)

  • ok. 1251 – założenie grodu obronnego przez ruskiego księcia Daniela (ukr. Данило - Daniło) Rurykowicz.
  • dzięki korzystnemu położeniu przekształca się w najważniejszy ośrodek rzemieślniczo-handlowy Rusi Halicko-Wołyńskiej

Pod panowaniem władców polskich (1349-1772)

  • 1349 – po bezpotomnej śmierci ostatniego władcy Bolesława Trojdenowicza z dynastii Piastów Mazowieckich Lwów został zajęty przez jego wuja Kazimierza Wielkiego
  • 1351, 1353 – walki z księciem litewskim Lubartem o Ruś Halicką, dwukrotne spalenie Lwowa
  • 1356 – Kazimierz Wielki nadaje prawa miejskie (Prawo magdeburskie), szerokie uprawnienia samorządowe, a także 70 łanów gruntu
  • 1370 – po śmierci Kazimierza Wielkiego król Ludwik Węgierski mianuje namiestnikiem oddzielonej od korony polskiej Rusi Halickiej księcia Władysława Opolskiego
  • 1382 – pierwsza publiczna szkoła miejska
  • 1387 – królowa Jadwiga przywraca zwierzchnictwo Polski nad Rusią Halicką.

Rozkwit w dobie Jagiellonów

Lwów -
  • 1389-1434 – Na mocy przywileju Władysława Jagiełły powstało nowe województwo ruskie, obejmujące pięć ziem – chełmską, sanocką, przemyską, halicką i lwowską, ta ostatnia z powiatem żydaczowskim. Stolicą województwa został Lwów. Rosła zamożność miasta, wyrastającego do rangi jednego z najpoważniejszych emporiów handlowych Europy Wschodniej. Bawili tu często monarchowie polsko-litewscy. W pobliskim Gródku zmarł w 1434 roku Władysław Jagiełło. W harmonii i wzajemnej tolerancji żyli razem Polacy, Rusini, Niemcy, Ormianie, Grecy, przedstawiciele wielu innych narodów. Obywatele lwowscy różnili się nie tylko co do języka, ale również i co do wiary. Obok dominujących katolików, liczni byli prawosławni i mojżeszowi.
  • 1412 – przeniesienie siedziby metropolity łacińskiego z Halicza do Lwowa. Pierwszym arcybiskupem lwowskim został Jan Rzeszowski
  • 1444 – król Władysław Warneńczyk nadał miastu prawo składu, podstawę potęgi gospodarczej Lwowa. Zbudowane zostały dwa zamki obronne: Niski (w mieście) i Wysoki – na górze w pobliżu miasta, pozwolił też na założenie szkoły "nobilium et ignobilium" przy kościele św. Ducha
  • Od schyłku XV wieku narastało ponownie niebezpieczeństwo tatarskie. Turcy zajęli porty czarnomorskie – Kaffę, Kilię, Białogród, Oczaków, utrudniając handel, z którego żyło miasto. Pod murami miasta zaczęły pojawiać się zagony tatarskie.
  • 1497 – przez Lwów ciągnęły na wyprawę mołdawską wojska Jana Olbrachta, by ponieść słynną klęskę bukowińską
  • 1509 – pod Lwowem stanęły oddziały hospodara mołdawskiego Bohdana i podjęły ostrzał Lwowa
  • czerwiec 1527 – wielki pożar, który strawił prawie wszystkie zabudowania w obrębie murów obronnych. Bogate miasto podniosło się z popiołów już w szacie renesansowej.
  • wiek XVI-XVII – były to czasy wielkiego rozkwitu kultury artystycznej miasta, w którym stapiały się harmonijnie elementy sztuki zachodnioeuropejskiego renesansu, manieryzmu i baroku, z pierwiastkami bizantyjskimi, ormiańskimi czy wręcz orientalnymi. Wspólnym dziełem spolszczonych Włochów, Niemców i Ormian, a także twórców rodzimych – polskich i ruskich Lwów wyrósł na jedną z najpierwszych stolic artystycznych Rzeczypospolitej. Wiek XVI pozostawił takie pomniki sztuki, jak Cerkiew Wołoska z Wieżą Korniaktowską, stulecie następne przekazało potomności kaplicę Boimów, kościoły jezuitów i bernardynów, kamienice – Czarną i Królewską.
  • 1586 – powstała szkoła języka greckiego i słowiańskiego przy bractwie cerkiewnym.
  • 1608 – rozszerzenie założonego w końcu XVI w. kolegium jezuickiego
  • 1620 – po klęsce cecorskiej hetman Stanisław Lubomirski bronił miasta przed Tatarami
  • 1621 – w oparciu o Lwów podjęto wyprawą chocimską

Powstanie kozackie i obce najazdy

  • 1648 – wiosną wybuchło powstanie kozackie dowodzone przez Bohdana Chmielnickiego. Najpierw działania zbrojne miały miejsce na Dzikich Polach, nad Dnieprem, później przeniosły się na Podole, a po wrześniowej klęsce "plugawieckiej" pod Piławcam ostatki wojsk Rzeczypospolitej oparły się dopiero we Lwowie. Pod murami stanęły nieprzebrane rzesze czerni kozackiej i Tatarzy. Padł Wysoki Zamek, zdobyty przez Maksyma Krzywonosa. Samo miasto jednak obroniło się, płacąc olbrzymi okup Chmielnickiemu. W listopadzie oblężenie zwinięto.
  • 1655-1656 – od września do listopada 1655 roku Lwów ponownie obległ Chmielnicki, wspomagany tym razem przez oddziały rosyjskie dowodzone przez Wasyla Buturlina. W tym samym czasie Koronę i Litwę zalewał "potop" szwedzki. Do ostatniego, oprócz dalekiego Gdańska, nie zdobytego przez obce potencje miasta przybył w początkach 1656 roku powracający ze Śląska do kraju król Jan Kazimierz. Tu 1 kwietnia 1656 przed cudownym obrazem Matki Boskiej Łaskawej złożył swoje słynne śluby lwowskie, w których zobowiązał się m. in. polepszyć byt bohatersko walczącego ze szwedzką armią ludu wiejskiego.
  • 1657 – w lutym 1657 roku próbował zdobyć Lwów kolejny najeźdźca, książę siedmiogrodzki |Jerzy Rakoczy, rozbity jednak przez hetmana Jerzego Lubomirskiego.
  • 1658 – wielkie zasługi miasta dla Rzeczypospolitej uhonorowane zostały w 1658 roku nobilitacją Lwowa, którego obywatele mogli od tej pory posiadać i dziedziczyć dobra ziemskie, wysyłać posłów, tak jak Kraków i Wilno, na sejmy walne i elekcje.
  • 1661 – król Jan Kazimierz podniósł do godnościAkademii lwowskie kolegium jezuickie. Uczelnia przez pierwsze stulecia ledwo wegetowała, zwalczana przez Akademię Jagiellońską, a także pobliską Zamoyską.
  • 1672 – po upadku Kamieńca Podolskiego, armia sułtana Mehmeda IV stanęła u wrót Lwowa. Zawarto upokarzający Polskę pokój w Buczaczu, choć Turcy, posiłkowani przez kozaków Doroszeńki, miasta i tym razem nie zdobyli.
  • 1673 – w kamienicy arcybiskupiej w rynku umarł król Michał Korybut Wiśniowiecki.
  • 24 sierpnia 1675 – bitwa pod Lwowem. Jan III Sobieski pokonał Tatarów
  • 1695 – po raz ostatni Tatarzy zagrozili miastu, rozbici przez hetmana wielkiego koronnego Stanisława Jabłonowskiego, którego lwowianie uczcili potem pięknym pomnikiem. Na cześć tego hetmana jedną z głównych ulic Lwowa nazwano Wałami Hetmańskimi.

Okres upadku I Rzeczypospolitej

  • 1704 – oblężenie, zajęcie i splądrowanie miasta przez Szwedów. Upadł mit o niezdobytej twierdzy.
  • 1704-1765 – Saskie zapusty przyniosły spokój, powolną odbudowę, ożywienie gospodarcze (słynne kontrakty lwowskie); wyrosło wiele kościołów np. dominikanów, trynitarzy, paulinów, a nade wszystko piękna katedra unicka pw. św. Jura. W mieście mnichów odbyły się dwie koronacje cudownych wizerunków Matki Boskiej u dominikanów w 1751 roku, a ćwierć wieku później w katedrze łacińskiej. Wreszcie w 1759 roku Ojciec święty Klemens XIII nadał akademii prawa uniwersyteckie. Połowa stulecia XVIII to okres ponownego przodowania Lwowa w sferze sztuki. Rozkwita architektura sakralna w dziełach Jana de Witte i Bernarda Meretyna. Lwowska rzeźba rokokowa to zbiorowe dzieło Obrockiego, Osińskiego, Polejowskich, Pinsla, Fesingerów, warto też wspomnieć o monumentalnych polichromiach kościelnych np. Benedykta Mazurkiewicza u bernardynów.
  • 1744 – z fundacji Fr. Jana Zawadzkiego, łowczego kijowskiego powstał szpital SS. Miłosierdzia pod wezwaniem św. Wincentego a Paulo, który w 1880 przeniesiono do nowego gmachu przy ul. Teatyńskiej
  • 1762 – z fundacji ks. St. Głowińskiego, biskupa-sufragana lwowskiego został założony szpital powszechny
  • 1768 – w lutym 1768 roku w podolskim Barze zawiązana zostaje konfederacja barska. We Lwowie pojawiają się tłumiące insurekcję wojska rosyjskie.

Okres germanizacji i prześladowań

  • 1772 – W sierpniu 1772 roku stanęła w Sankt Petersburgu konwencja rozbiorowa. Lwów przeszedł pod panowanie Habsburgów. We wrześniu oddziały austriackie dowodzone przez feldmarszałka Esterhazego zajęły Lwów, który ogłoszono stolicą tzw. Królestwa Galicji i Lodomerii. Na miejsce polskiej Akademii zostaje powołana niemiecka uczelnia wyższa.
  • 1777 – zarządzenie zburzenia dawnych murów miejskich z bramami i basztami. Likwidacja 18 kościołów rzymsko-katolickich, 3 kościołów ormiańsko-katolickich i 7 grecko-katolickich, kasata klasztorów (ich pomieszczenia przeznaczono na cele świeckie, zaś majątki wcielono do funduszu religijnego).
  • 1784 – wprowadzenie niemieckiego uniwersytetu i gimnazjum w miejsce łacińskich kolegiów Jezuitów i Pijarów. Założenie biblioteki uniwersyteckiej (powstała z daru Garellich, lekarzy cesarskich, i biblioteki dawnej polskiej akademii jezuickiej, oraz różnych prywatnych zbiorów).
  • 1785 – wprowadzenie niemieckiego sądownictwa zamiast polskich sądów ziemskich i grodzkich, wprowadzenie języka niemieckiego jako urzędowego w szkolnictwie, magistracie i życiu publicznym.
  • 1789 – założenie szpitala garnizonowego w dawnym klasztorze OO. Bonifratrów.
  • 1795 – założenie polskiego teatru pod dyrekcją Jana Nepomucena Kamińskiego
  • 1809 – wkroczenie wojsk polskich pod wodzą księcia Józefa Poniatowskiego i krótkotrwałe (24 dni czerwca) rządy polskie. Wyparte przez wojska rosyjskie, które pozostały we Lwowie do końca roku
  • 1811 – założenie Gazety Lwowskiej.
  • 1815 – po Kongresie Wiedeńskim wzrost prześladowań polskości
  • 4 czerwca 1817 – Cesarz Franciszek II zatwierdził statut Fundacji Ossolineum założonej we Lwowie przez hrabiego Józefa Maksymiliana Ossolińskiego.
  • 1830 – klęska głodu, następnie epidemia cholery w 1831
  • 1831 – wielu młodych ludzi ze Lwowa przekradło się przez granicę, by wspomóc powstańców listopadowych w Królestwie Polskim.
  • 1836 założenie parku na Wysokim Zamku .
  • 1837-1842 – budowa Teatru Skarkowskiego z funacji hr. Stanisława Skarbka, w którym wystawiano początkowo sztuki głównie w języku niemieckim, zaś od 1872, po upadku sceny niemieckiej i objęciu dyrekcji przez Stanisława Dobrzańskiego (1875-1880) grywane są w nim głównie sztuki polskie – przede wszystkim Aleksandra Fredry i Józefa Korzeniowskiego.
  • 1842-1844 – budowa gmachu uniwersytetu przy ul. św. Mikołaja.
  • 1844 – założenie Akademii Technicznej, zreorganizowanej w 1877 na Politechnikę Lwowską.
  • 1846 – Ruch konspiracyjny, jaki przed 1846 rokiem próbowali rozniecić w Galicji emisariusze emigracji paryskiej wywołał pewien ruch we Lwowie. Jego przywódców: Teofila Wiśniowskiego i Józefa Kapuścińskiego powieszono 31 lipca 1847 na tzw. Górze Hyclowskiej.
  • listopad 1848 – wydarzenia rewolucyjne we Lwowie. Zbombardowanie centrum miasta przez wojska austriackie, spalenie m.in. biblioteki uniwersyteckiej, kościoła Trynitarzy, siedziby szkoły technicznej.
  • 1849 – przemarsz przez Lwów wojsk rosyjskich udających się na Węgry w celu stłumienia powstania. Epidemia cholery.
  • 1853 – 30 marca w oknie wystawowym należącej do Piotra Mikolascha (1805-1873) apteki Pod Złotą Gwiazdą przy ul. Szerokiej (dzisiaj ul. Kopernika, 1) w lampie skonstruowanej przez blacharza Adama Bratkowskiego zapłonął destylat ropy naftowej, wynaleziony przez lwowskich aptekarzy: magistra farmacji Johanna Zeha (ur. 02.09.1817 w Łańcucie, zm. 25.01.1897 w Borysławiu, który 2 grudnia 1853 w Wiedniu uzyskał patent) i Ignacego Łukasiewicza. 31 lipca tego roku w lwowskim szpitalu na Łyczakowie lekarz Zaorski przeprowadził pierwszą w świecie operację przy świetle lampy naftowej.
  • 1855 – kolejna epidemia cholery.
  • 1855 – założenie parku Kościuszki (Jezuickiego).
  • 1858 – założenie oświetlenia gazowego ulic.

Lwów w dobie autonomii

  • 1867-1918 – autonomia Galicji, szerokie uprawnienia samorządowe, stopniowa i coraz szersza polonizacja administracji, szkolnictwa, kultury.
  • 1864 – otwarcie pierwszej linii kolejowej łączącej Lwów z Krakowem
  • 1865 – uruchomienie kolejnej linii kolejowej do Czerniowiec, w 1869 do Brodów. Lwów staje się znaczącym węzłem kolejowym.
  • 7 lutego 1867 – założenie Towarzystwa Gimnastycznego Sokół
  • 1868 – powstała "Galicyjska Rada Szkolna Krajowa", w 1871 Lwowska "Rada Szkolna Okręgowa"
  • 1868-1882 – odniemczenie Uniwersytetu, stopniowe wprowadzanie języka polskiego jako wykładowego, w 1894 utworzenie wydziału lekarskiego
  • 1869 – usypanie Kopca Unii Lubelskiej w 300 rocznicę Unii Lubelskiej (z inicjatywy Franciszka Smolki)
  • 1871 – nowy podział miasta na cztery dzielnice, (których liczba w miarę rozwoju powiększyła się do sześciu), nadanie ulicom i placom nowych nazw
  • 1872 – utworzenie przy magistracie służby zdrowia), której zadaniem było czuwanie nad zdrowotnością miasta i przeciwdziałanie chorobom zakaźnym
  • 1873-1877 – budowa gmachu głównego Politechniki (arch. Julian Zachariewicz)
  • 1877-1881 – budowa gmachu Sejmu Krajowego (od 1920 gmach główny Uniwersytetu Jana Kazimierza (arch. Julian Zachariewicz)
  • 1877 – Wystawa rolniczo-przemysłowa urządzona w ogrodzie pałacu Jabłonowskich staraniem hr. Włodzimierza Dzieduszyckiego
  • 1879 – uruchomienie tramwaju konnego
  • 1880 – założenie konserwatorium muzycznego
  • 1880 – założenie muzeum etnograficzno-przyrodniczego im. Dzieduszyckich
  • 1882 – założenie parku Kilińskiego (Stryjskiego)
  • 1883-1892 – główne prace przy zasklepieniu Pełtwi (rozpoczęte w 1841, utworzenie placu Mariackiego. Zakończenie prac w 1905
  • 1886 – grono lekarzy otwiera pierwszą poliklinikę
  • 1891 – stulecie Konstytucji 3 Maja – utworzenie Towarzystwa Szkoły Ludowej, aktywizacja życia konspiracyjnego zarówno wśród starszego społeczeństwa ("Liga Polska"), jak zwłaszcza wśród młodzieży ("Związek Młodzieży Polskiej"), powstanie licznych kółek socjalistycznych i postępowych
  • 1893 – powstaje Lwowskie Towarzystwo Ratunkowe (mieszczące się w gmachu Strażnicy pożarnej miejskiej), które zajmowało się nagłymi wypadkami chorób lub nieszczęść
  • 1894 – Powszechna Wystawa Krajowa we Lwowie
  • 5 czerwca 1894 – otwarcie Panoramy Racławickiej z okazji 100-lecia insurekcji kościuszkowskiej.
  • od 1894 – największy rozwój miasta – podwojenie ilości mieszkańców, powstanie nowych dzielnic i ulic o kilkudziesięciu kamienicach (wówczas powstają ulice: Sapiehy, 29 Listopada, Potockiego i ich przecznice, cała niemal dzielnica Halicka, wiele ulic na Łyczakowie i Żółkiewskim, powstały dzielnice willowe i mnóstwo nowych budynków publicznych.
  • 1894 – uruchomienie tramwaju elektrycznego (pierwszego na terenie monarchii austriackiej)
  • 1897-1900 – budowa okazałego gmachu nowego teatru miejskiego (arch. Z.Gorgolewski)
  • 1898 – odsłonięcie pomnika króla Jana III Sobieskiego dłuta Tadeusza Barącza (inne pomniki lwowskie: w 1901 Kornela Ujejskiego, 1904 – Adama Mickiewicza dłuta Antoniego Popiela, 1897 – Aleksandra Fredry dłuta Leonarda Marconiego, 1895 – Jana Kilińskiego, Bartosza Głowackiego, oba dłuta Markowski|Juliana Markowskiego], 1906 – Teofila Wiśniowskiego i Józefa Kapuścińskiego, 1901 Agenora Gołuchowskiego dłuta Cypriana Godebskiego, 1917 Franciszka Smolki dłuta T. Błotnickiego)
  • 1897 – założenie Lwowskiej Galerii Obrazów, przekształconej w 1905 w Galerię Narodową
  • 1899-1901 – budowa wodociągu miejskiego, sprowadzającego wodę ze stawów i źródeł Wereszycy w Woli Dobrostańskiej, oddalonej od miasta o 30 km. Zamknięcie cmentarzy w pobliżu miasta (cmentarz gródecki, stryjski i żółkiewski) i przeniesienie ich na krańce miasta (cmentarz łyczakowski i janowski oraz żydowski)
  • 1899 – założenie Uniwersytetu ludowego im. A. Mickiewicza
  • 1901 – uruchomienie elektrowni miejskiej
  • 1901 – założenie przez prof. Balzera Towarzystwa dla popierania nauki polskiej we Lwowie (od 1920 – Towarzystwo Naukowe)
  • 1904 – nowy gmach dla biblioteki uniwersyteckiej (z magazynem konstrukcji żelazo-betonowej)
  • 1904 – budowa nowoczesnej kanalizacji. Długość sieci kanałowej wynosiła w 1870 15 km, w 1903 blisko 54 km, w 1910 zaś blisko 82 km
  • 1904 – budowa nowego gmachu dworca głównego (arch. W. Sadłowski)
  • 1907 – zaognienie konfliktu polsko-ukraińskiego, poważne awantury ukraińskie na Uniwersytecie
  • 1908 – ukraiński student Mirosław Siczyński zastrzelił namiestnika, hr. Andrzeja Potockiego
  • 1908 – Józef Piłsudski zawiązał we Lwowie zaczątek tajnej organizacji wojskowej (Związek Walki Czynnej), która w 1910 ujawniła się jako Związek Strzelecki.
  • 1908 – Wawrzyniec Dayczak założył Drużyny Bartoszowe, powstanie i rozwój innych tajnych wojskowych organizacji niepodległościowych
  • 1908 – założenie muzeum Narodowego im. Jana III i muzeum historycznego
  • 1909 – z łona młodzieży niepodległościowej wyszła inicjatywa założenia podobnej organizacji, która wystąpiła w 1911 na zewnątrz pod nazwą Drużyn Strzeleckich
  • 1911 – Andrzej Małkowski założył pierwsze na ziemiach polskich organizacje skautowskie wśród młodzieży gimnazjalnej
  • 1912 – założenie ukraińskiego Muzeum Narodowego, muzeum Towarzystwa Szewczenki i Stauropigii
  • 1912-1913 – wojna bałkańska, wstrzymanie rozwoju Lwowa
  • 1 sierpnia 1914 – wybuch I wojny światowej
  • 3 września 1914 – zajęcie Lwowa przez wojska rosyjskie. Okupacja miasta przez Rosjan do 22 czerwca 1915. Ogromne zasługi dla miasta w tym okresie położył dr Tadeusz Rutowski, wiceprezydent Lwowa
  • Luty 1918 Niemcy i Austria zawierają w Brześciu Litewskim pokój z Rosją i Ukrainą Sowiecką, gdzie przyznano Ukrainie całą Chełmszczyznę i przyrzeczono wyodrębnienie Galicji Wschodniej. Burzliwe protesty społeczeństwa Lwowa przeciw Traktatowi Brzeskiemu.

Obrona Lwowa (1918-1920)

  • 1 listopada-22 listopada 1918 – walki między Polakami ("Orlęta lwowskie") i Ukraińcami, wygrane przez Polaków. Ogromny wysiłek polskiej młodzieży lwowskiej, która broniła miasta przed ukraińskim wojskiem (Strzelcy Siczowi), sprowadzonym do Lwowa przez władze austriackie pod koniec wojny. Oblężenie Lwowa przez wojska ukraińskie trwało do czerwca 1919 roku. Lwów zostaje stolicą województwa w II Rzeczpospolitej i jest jednym z ważniejszych ośrodków miejskich w kraju (pod względem liczby ludności trzecim po Warszawie i Łodzi). Odbywają się tu Targi Wschodnie. Swą siedzibę mają tu też trzy metropolie katolickie).
  • 1920 – wojna polsko-bolszewicka, 17 sierpnia 1920 skuteczna obrona Lwowa przed konnicą Budionnego. Budionny zrezygnował z atakowania Lwowa po bitwie pod Zadwórzem (z 330 osobowego ochotniczego oddziału zginęło 318 obrońców).
  • 22 listopada 1920 – odznaczenie miasta Orderem Virtuti Militari przez Naczelnika Państwa Józefa Piłsudskiego.
Link zewnętrzny: 'orlęta lwowskie na www.lwow.home.pl

Druga Rzeczpospolita (1918-1939)

Okupacja sowiecka (1939-1941)

  • od 23 września 1939 roku do 29 czerwca 1941 roku – na mocy paktu Ribbentrop-Mołotow pod okupacją radziecką, włączony do Ukraińskiej Socjalistycznej Republiki Radzieckiej, w środowisku polskich komunistów działają tu m.in. Wanda Wasilewska, Władysław Broniewski, Aleksander Wat i Halina Górska. Wasilewska zostaje deputowaną do Rady Najwyższej. Powstaje polskojęzyczne pismo "Czerwony Sztandar".
  • luty, kwiecień, czerwiec 1940 i czerwiec 1941 – deportacje polskiej ludności oraz polityka ukrainizacji

Okupacja niemiecka (1941-1944)

ZSRR (1944-1991)

Ukraina

  • 1991 – rozpad ZSRR, Lwów wchodzi w skład niepodległej Ukrainy
  • 1998 – wpisanie Starego Śródmieścia i Wzgórza św. Jura na Listę Obiektów Światowego dziedzictwa Kultury UNESCO
Lwów -


Ludność

Populacja
(w tysiącach)
1900 160
1939 340
1959 410
2000 763,3
Według spisu ludności z 1910 r. osób wyznania rzymskokatolickiego było we Lwowie 10 1267 (51,7%), grekokatolickiego 34 454 (17,1%), żydowskiego 56 751 (29%).

Słynni lwowiacy

Patrz także: Lista ludzi związanych ze Lwowem
| |

Ważniejsze zabytki

Obrazy dawnego Lwowa

Grafika:Lwow_1.jpg|Widok Lwowa z 1613 roku, Rysunek z książki z Dzieje Polski Grafika:Pomnik_Sobieskiego_we_Lwowie.jpg|Pomnik Króla Jana III Sobieskiego przeniesiony po II wojnie światowej do Gdańska (kartka z 1916r) Grafika:Sejm Galicyjski22.jpg|Sejm Galicyjski we Lwowie Grafika:Instytut Ossolinskich Lwow22.jpg|Zakład Narodowy imienia Ossolińskich we Lwowie Grafika:Muzeum Przemyslu Lwow22.jpg|Muzeum Przemysłu we Lwowie Grafika:Politechnika Lwowska22.jpg|Politechnika Lwowska Grafika:Teatr Lwow22.jpg|Opera lwowska Image:Kopiec unii.jpg|Kopiec Unii Lubelskiej

Lwów dzisiejszy

Image:KatedraLacinskaLwow.jpg|Widok z wieży ratuszowej na Katedrę Łacińską Image:Ossolineum2003.jpg|Lwowski gmach dawnego Ossolineum Image:TeatrWielkiLwow1.jpg|Teatr Opery i Baletu Image:UniwersytetJanaKazimierzaLwów1.jpg|Gmach główny Uniwersytetu Image:Lwow-dziedziniecKamienicyKrolewskiej.jpg|Renesansowy dziedziniec Kamienicy Królewskiej Image:Lwów02.jpg|Cerkiew Przeobrażeńska Image:Lwów05.jpg|Portal jednej z kamienic w Rynku Grafika:Lwow1.jpg|Rynek Image:Lwów03 teatr.jpg|Teatr Miejski we Lwowie Image:Lviv-Ukraine-Station.jpg|Dworzec kolejowy Grafika:Lwow2.jpg|Ulica Ruska - budynek ukraińskiego towarzystwa Dnister Image:Lwów04a.jpg|Rzeźba Neptuna w Rynku

Nekropolie

Image:Lwów Cmentarz Łyczakowski01.jpg|Cmentarz Łyczakowski Image:Lwów Cmentarz Łyczakowski02.jpg|Cmentarz Łyczakowski Grafika:Orleta2002-widok.jpg|Cmentarz Obrońców Lwowa -stan po odbudowie w 2002 roku Image:Lwów Cmentarz Łyczakowski cmentarz Orląt.jpg|Cmentarz Obrońców Lwowa
Publikacja wraz ze zdjęciami jest udostępniona w Encyklopedii "Zgapedia" części portalu zgapa.pl. Treść objęta jest licencją GNU FDL Wolnej Dokumentacji w wersji 1.3 lub dowolnej pózniejszej opublikowanej przez Free Software Foundation i została ona opracowana na podstawie Wikipedii, tutaj możesz znaleźć artykuł źródłowy oraz autorów. Warunki użytkowania Encyklopedii znajdziesz na tej stronie.
Prezentowane filmy poczhodzą z serwisu YouTube, portal zgapa.pl nie jest ich autorem i nie ponosi odpowiedzialności za ich treści.