Lucjan Wolanowski, właściwie Lucjan Kon (ur. 26 lutego 1920 r. w Warszawie) - polski pisarz.
Syn adwokata Henryka Kona i Róży Wolanowskiej. Studia na Politechnice w Grenoble, przerwane przez II wojnę światową. Uprawia literaturę faktu. Członek SPP i Polskiego PEN-Clubu. Mieszka w Warszawie.
Debiut w 1941 roku w piśmie "Kronika Tygodniowa", potem w wielonakładowym "Dniu Warszawy". Praca w PAP (1945-1951), potem reportaż w tygodniku "Świat" (1951-1969), "Dookoła Świata" (1969-1976), "Magazynie Polskim" (1976-1988). W latach 40. i ponownie od lat 70. współpraca z tygodnikiem "Przekrój" (m. in. cykl reportaży pt.: "Teraz to już można opowiedzieć"). W "Expressie Wieczornym" cykl reportaży "śledczych" o sprawie wielokrotnego mordercy Władysława Mazurkiewicza (Kraków 1956 r.). Akredytowany przy wojskach ONZ (1962-1963) w czasie operacji desantowych na Nowej Gwinei. Stypendysta Departamentu Stanu USA (1965). Obecny na Przylądku Kennedy'ego w czasie wystrzelenia pojazdu "Gemini V". Doradca Wydziału Informacji Światowej Organizacji Zdrowia WHO w rejonie Azji Południowo-Wschodniej i Oceanii. Reportaże o zwalczaniu chorób tropikalnych i handlu na Filipinach, w Tajlandii, Hongkongu, Sarawaku, Sabah i Brunei (1967-1968). Autor 24 książek reportażowych, wielokrotnie wznawianych i przekładanych na obce języki. Wydał m. in.: Dokąd oczy poniosą ("MON" 1958, 1959), Zwierciadło bogini. Reporter w kraju tranzystorów i gejsz ("Czytelnik" 1961, 1962, 1964), Klejnot korony. Reporter w Hongkongu w godzinie zarazy ("Czytelnik" 1963; Nagroda SDP 1963), Księżyc nad Tahiti. Reporter na wyspach mórz południowych ("Czytelnik" 1963; "Książka Miesiąca" w plebiscycie "Kuriera Polskiego" 1963), Dalej niż daleko ("Czytelnik" 1964), Ocean nie bardzo spokojny ("Czytelnik" 1967), Poczta do Nigdy-Nigdy. Reporter w kraju koala i białego człowieka ("Czytelnik" 1968, 1970, 1972, 1978, 1989), Z zapartym tchem ("Iskry" 1969), Upał i gorączka. Reporter wędruje szlakiem cierpienia ("Iskry" 1970, 1973, "Muza S.A." 1996), Westchnienie za Lapu-Lapu. Reporter na najdalszym Dalekim Wschodzie ("Czytelnik 1973, 1976; Nagroda "Nowych Książek" - "Książka Roku 1973"), Buntownicy mórz południowych ("Nasza Księgarnia" 1980, 1986), Ląd, który przestał być plotką ("PIW" 1983), Ani diabeł, ani głębina. Dzieje odkryć Australii opowiedziane ludziom, którym się bardzo spieszy ("Nasza Księgarnia" 1987; "Wyróżnienie Doroczne Funduszu Literatury" Ministerstwa Kultury i Sztuki, Warszawa 1988).

Linki zewnętrzne

strona domowa
Publikacja wraz ze zdjęciami jest udostępniona w Encyklopedii "Zgapedia" części portalu zgapa.pl. Treść objęta jest licencją GNU FDL Wolnej Dokumentacji w wersji 1.3 lub dowolnej pózniejszej opublikowanej przez Free Software Foundation i została ona opracowana na podstawie Wikipedii, tutaj możesz znaleźć artykuł źródłowy oraz autorów. Warunki użytkowania Encyklopedii znajdziesz na tej stronie.