Leki przeciwpsychotyczne (neuroleptyki, dawniej znane także jako duże trankwilizery) - leki stosowane w leczeniu zaburzeń psychicznych głównie schizofrenii. Są też stosowane w leczeniu nerwic, a także w chorobie nadciśnieniowej.
Działają silnie uspokajająco poprzez hamowanie aktywności komórek nerwowych, głównie komórek powiązanych z dopaminą i serotominą, w mniejszym stopniu z adrenaliną, a także z histaminą. Leki te nie wywołują efektu narkotycznego, czyli nie mogą doprowadzić do uzależnienia, ale potęguja działanie narkotyków i alkoholu etylowego. Głównym objawem ubocznym jest choroba Parkinsona.
Neuroleptyki można podzielić na różne grupy chemiczne:
  • I grupa to pochodne fenotiazyny np. Chloropromazyna
  • II grupa to pokrewne, np. Haloperidol, Chlorprotixen
  • III grupa to pochodne benzamidu, np. Risporidon i Sulpiryd
Publikacja wraz ze zdjęciami jest udostępniona w Encyklopedii "Zgapedia" części portalu zgapa.pl. Treść objęta jest licencją GNU FDL Wolnej Dokumentacji w wersji 1.3 lub dowolnej pózniejszej opublikowanej przez Free Software Foundation i została ona opracowana na podstawie Wikipedii, tutaj możesz znaleźć artykuł źródłowy oraz autorów. Warunki użytkowania Encyklopedii znajdziesz na tej stronie.