Lądowanie w Normandii (D - Day)

Największa w historii pod względem użytych środków operacja desantowa podczas drugiej wojny światowej, mająca na celu otwarcie tzw. drugiego frontu w zachodniej Europie. Operacja, która rozpoczęła się 6 czerwca 1944 miała stanowić początek końca III Rzeszy.
Operacja otrzymała kryptonim "Overlord", zaś dzień jej rozpoczęcia D-Day (zgodnie z definicją Słownika Wojskowego Depratamentu Obrony USA D-Day to "the unnamed day on which a particular operation commences or is to commence"). Sama operacja desantowa (jej morska część) otrzymała zaś kryptonim "Neptun". Desant powietrzny amerykańskiej 101 Dywizji Powietrzno-Desantowej otrzymał kryptonim "Chicago", a zrzut 82 Dywizji Powietrzno-Desantowej określono jako operacja "Detroit". Ciężej uzbrojone oddziały tej dywizji dotarły do Normandii w szybowcach w ramach operacji "Elmira". Zrzut brytyjskiej 6 Dywizji Powietrzno-Desantowej otrzymał kryptonim "Tonga".
Inne kryptonimy:
  • operacja "Epsom" - nieudany atak VIII korpusu na Caen z 26 czerwca - 1 lipca,
  • operacja "Goodwood" - brytyjski atak w kierunku rzeki Orne,
  • operacja "Blucoat" - brytyjski atak w kierunku Mount Pincon wspierający operację "Goodwood",
  • operacja "Cobra" - atak amerykańskiej III Armii, który przełamał impas w Normandii.

Ambitne plany Churchila

Winston Churchill snuł plany ataku już od 1940 roku jednak z różnych powodów rozpoczęcie akcji odwlekano. W sierpniu 1943 roku termin operacji ustalono na 3 maja 1944 roku, potem jednak przesunięto na początek czerwca. Już po czterech miesiącach, a więc w grudniu tego samego roku, dowódcą mianowano generała Dwighta Eisenhowera, na jego zastępcę zaś mianowano Arthura Teddera.

Inwazja

Lądowanie_w_Normandii -
6 czerwca 1944 roku wojska alianckie, w których skład wchodziły: amerykańskie 1, 4 i 29, brytyjskie 3, 49 i 50 oraz kanadyjska 3 Dywizja Piechoty rozpoczęły lądowanie na plażach Normandii, oznaczonych kryptonimami: "Utah", "Omaha", "Gold", "Juno" i "Sword".
Normandzkie wybrzeże stanowiło część umocnień Wału Atlantyckiego i było w większości obsadzone żołnierzami tzw. Batalionów Wschodnich, ochotnikami w szeregach armii niemieckiej, pochodzącymi z terenów ZSRR, a nawet Azji. Doborowe jednostki niemieckie stacjonowały w głębi lądu. Inwazję poprzedziło bombardowanie plaż francuskich (w którym udział wzięło 5500 bombowców, zrzucono ponad 9000 bomb) i umocnień dokonane przez RAF i siły powietrzne Stanów Zjednoczonych oraz nocne lądowanie ok. 24 tys. żołnierzy z amerykańskich 82 i 101 oraz brytyjskiej 6 Dywizji Powietrzno-Desantowej, które miały zająć kluczowe dla powodzenia operacji punkty oporu, instalacje i mosty. Wsparcia lądującym żołnierzom udzieliła także amerykańska i brytyjska flota (w sumie 1200 okrętów wojennych), ostrzeliwując z dział umocnienia na nabrzeżach.
Publikacja wraz ze zdjęciami jest udostępniona w Encyklopedii "Zgapedia" części portalu zgapa.pl. Treść objęta jest licencją GNU FDL Wolnej Dokumentacji w wersji 1.3 lub dowolnej pózniejszej opublikowanej przez Free Software Foundation i została ona opracowana na podstawie Wikipedii, tutaj możesz znaleźć artykuł źródłowy oraz autorów. Warunki użytkowania Encyklopedii znajdziesz na tej stronie.
Prezentowane filmy poczhodzą z serwisu YouTube, portal zgapa.pl nie jest ich autorem i nie ponosi odpowiedzialności za ich treści.