Księga Izajasza, Iz - księga prorocka Starego Testamentu, przypisywana prorokowi Izajaszowi.
Współcześnie wyróżnia się trzech redaktorów Księgi:
  • Proto-Izajasz (rozdziały 1-39, nazywane "Księgą Gróźb") wypowiada mowy przeciw Judzie, Jerozolimie oraz innym narodom - zwłaszcza Asyrii. Najstarsze fragmenty są datowane VIII wiek p.n.e., ale ostatecznie zostały zredagowane i połączone z fragmentami apokaliptycznymi w VI lub V wieku p.n.e..
  • Deutero-Izajasz (rozdziały 40-55, nazywane "Księgą pocieszenia") zapowiada wyzwolenie z niewoli babilońskiej, datowany na połowę V wieku p.n.e..
  • Trito-Izajasz (rozdziały 56-66, nazywane "Księgą triumfu") ma charakter mesjański, opisuje przyszłą chwałę Jerozolimy; datowany na koniec V wieku p.n.e..
Mimo wielu autorów język i styl księgi jest stosunkowo jednolity oraz zachowane jest najważniejsze przesłanie, jakim jest nadejście posłanego od Boga Sługi Pańskiego, który wyratuje naród izraelski z opresji.
Publikacja wraz ze zdjęciami jest udostępniona w Encyklopedii "Zgapedia" części portalu zgapa.pl. Treść objęta jest licencją GNU FDL Wolnej Dokumentacji w wersji 1.3 lub dowolnej pózniejszej opublikowanej przez Free Software Foundation i została ona opracowana na podstawie Wikipedii, tutaj możesz znaleźć artykuł źródłowy oraz autorów. Warunki użytkowania Encyklopedii znajdziesz na tej stronie.
Prezentowane filmy poczhodzą z serwisu YouTube, portal zgapa.pl nie jest ich autorem i nie ponosi odpowiedzialności za ich treści.