Krytyczny realizm (=Neokrytycyzm) był ruchem filozoficznym, obok szkoły marburskiej i szkoły badeńskiej, w obrębie neokantyzmu.
Do przedstawicieli tego ruchu można zaliczyć:
  • Alojzego Riehla (1844-1924)
  • Fryderyka Paulsena (1846-1908)
  • Oswalada Külpe (1846-1908)
  • Henryka Maiera (1867-)
Krytycyzm dokonywał historycznie trafniejszej - realistycznej - wykładni poglądów Kant, dlatego stał w opozycji do idącej w kierunku subjektywno-idealistycznym interpretacji ówczesnego neokantyzmu. Krytycyzm traktował w szczególności rzecz samą w sobie jako należącą do istoty filozofii Kanta.
Publikacja wraz ze zdjęciami jest udostępniona w Encyklopedii "Zgapedia" części portalu zgapa.pl. Treść objęta jest licencją GNU FDL Wolnej Dokumentacji w wersji 1.3 lub dowolnej pózniejszej opublikowanej przez Free Software Foundation i została ona opracowana na podstawie Wikipedii, tutaj możesz znaleźć artykuł źródłowy oraz autorów. Warunki użytkowania Encyklopedii znajdziesz na tej stronie.