Kotlina Sandomierska – makroregion fizycznogeograficzny w południowo-wschodniej Polsce i na Ukrainie, część podprowincji Północne Podkarpacie. Sąsiaduje z Karpatami na południu i Wyżyną Małopolską na północy. Powierzchnia ok. 15 tys. km2.
Podział Kotliny Sandomierskiej na mezoregiony:
  • Nizina Nadwiślańska
  • Podgórze Bocheńskie
  • Płaskowyż Tarnowski
  • Dolina Dolnej Wisłoki
  • Równina Tarnobrzeska
  • Dolina Dolnego Sanu
  • Równina Biłgorajska
  • Płaskowyż Kolbuszowski
  • Płaskowyż Tarnogrodzki
  • Pradolina Podkarpacka
  • Podgórze Rzeszowskie
Kotlina Sandomierska jest rozległym obniżeniem tektonicznym, o kształcie zbliżonym do trójkąta, wypełnionym mioceńskimi osadami (do 2500 m miąższości na skraju Karpat). W dolinach rzek występują osady czwartorzędowe (piaski i gliny morenowe). Najwyższe partie kotliny wznoszą się do 260 – 280 m n.p.m., dna dolin leżą natomiast na wysokości od ok. 200 m n.p.m. u ich wylotu z Karpat do 135 m n.p.m. w rejonie Małopolskiego Przełomu Wisły. Kotlina w całości leży w dorzeczu Wisły i jej dopływów karpackich: Raby, Dunajca, Wisłoki i Sanu.
Gleby w większości należą do bielicoziemnych (wytworzonych na piaskach), a więc niezbyt urodzajnych. Mimo to region ma charakter rolniczy, czemu sprzyja m.in. ciepły klimat. Większe obszary leśne, pozostałość lasów, które w średniowieczu pokrywały prawie cały obszar kotliny, zachowały się na gorszych glebach: podmokłych lub piaszczystych (Puszcza Niepołomicka, Puszcza Sandomierska, Puszcza Solska, Lasy Janowskie, Lasy Sieniawskie).
W regionie występują złoża soli kamiennej (Bochnia, Wieliczka), gipsu, siarki (Tarnobrzeg), gazu ziemnego (Husów, Jarosław) i ropy naftowej (Grobla). Obszar odznacza się dużą gęstością zaludnienia. Najważniejsze miasta: Dębica, Jarosław, Mielec, Przemyśl, Przeworsk, Rzeszów, Stalowa Wola, Sandomierz, Tarnobrzeg, Tarnów; na zachodnim skraju Kotliny Sandomierskiej leży Kraków. Przez Kotlinę prowadzi ważny szlak komunikacyjny: drogowy i kolejowy, łączący Czechy (przez Bramę Morawską), z Krakowem, Przemyślem, a dalej ze Lwowem, Kijowem i Odessą.

Zobacz także o kwiatach

Byliny
Publikacja wraz ze zdjęciami jest udostępniona w Encyklopedii "Zgapedia" części portalu zgapa.pl. Treść objęta jest licencją GNU FDL Wolnej Dokumentacji w wersji 1.3 lub dowolnej pózniejszej opublikowanej przez Free Software Foundation i została ona opracowana na podstawie Wikipedii, tutaj możesz znaleźć artykuł źródłowy oraz autorów. Warunki użytkowania Encyklopedii znajdziesz na tej stronie.