Koniunkcyjna postać normalna (ang. conjunctive normal form, CNF) danej formuły logicznej to równoważna jej formuła zapisana w postaci koniunkcji klauzul.
Na przykład koniunkcyjną potacią normalną wyrażenia \[(a \and b) \or c \] jest \[(a \or c) \and (b \or c) \]. Każde wyrażenie logiczne ma koniunkcyjną postać normalną.
Jeśli wyrażenie rachunku zdań jest zapisane w koniunkcyjnej postaci normalnej, to łatwo sprawdzić czy jest tautologią. Jeśli bowiem istnieje klauzula, która nie zawiera ani stałej prawda ani przynajmniej jednej zmiennej zarówno pozytywnie, jak i negatywnie, to można tak dobrać zmienne, żeby była ona fałszywa - każdej zmiennej występującej pozytywnie przyporządkujemy fałsz, każdej zaś występującej negatywnie prawdę. Wtedy cała CNF nie będzie spełniona, tak więc nie jest on tautologią.
Jeśli zaś każda klauzula zawiera albo stałą prawda albo przynajmniej jedną zmienną zarówno pozytywnie, jak i negatywnie (w każdym wartościowaniu albo jedna albo druga będzie prawdziwa), to CNF jest tautologią.
Publikacja wraz ze zdjęciami jest udostępniona w Encyklopedii "Zgapedia" części portalu zgapa.pl. Treść objęta jest licencją GNU FDL Wolnej Dokumentacji w wersji 1.3 lub dowolnej pózniejszej opublikowanej przez Free Software Foundation i została ona opracowana na podstawie Wikipedii, tutaj możesz znaleźć artykuł źródłowy oraz autorów. Warunki użytkowania Encyklopedii znajdziesz na tej stronie.