Kod kreskowy, kod paskowy – to graficzna reprezentacja informacji poprzez komibnację ciemnych i jasnych elementów, ustaloną według przyjętych reguł budowy danego kodu. Kod kreskowy przeznaczony jest dla czytników elektronicznych. Ma na celu umożliwienie automatycznego wprowadzania informacji do komputera. Głowne zastosowanie to identyfikacja produktów w szeroko pojętej logistyce.
Kod, w którym znaki (zwykle cyfry) przedstawia się za pomocą układu kontrastowych pasków (prążków). Używany do opisywania dokumentów i produktów w celu umożliwienia automatycznego odczytywania i wprowadzania danych komputerów. W trakcie czytania kodu, światło pochodzące z czytnika jest odbijane przez jasne elementy kodu (przerwy) a pochłaniane przez jego ciemne elementy (kreski). Światło odbite od przerw powoduje powstanie w czytniku słabszych sygnałów elektrycznych, natomiast w wyniku braku odbicia (kreski) powstają sygnały silniejsze. W zależności od grubości kresek różna jest też długość trwania poszczególnych sygnałów. W wyniku tego powstaje ciąg sygnałów elektrycznych o różnym natężeniu i różnej długości. Jest to tylko nieco bardziej skomplikowane od zasady działania alfabetu Morse'a. Otrzymane w ten sposób impulsy elektryczne są tłumaczone przez dekoder czytnika na język cyfr, liter i innych znaków i przesyłane do komputera.
Kod_kreskowy -
rozpowszechnioną formą kodu kreskowego jest kod EAN (European Article Numbering – Europejski Kod Towarowy), który został zatwierdzony do powszechnego stosowania w obrocie detalicznym w roku 1976. Amerykańskim odpowiednikiem jest kod UPC. Kod EAN występuje w dwóch odmianach: EAN-13 (zawiera 12 cyfr danych i jedną cyfrę kontrolną) i EAN-8 (7 cyfr danych i 1 cyfra kontrolna). Ustalono, że pierwsze 3 cyfry oznaczają kod kraju (np. 590 - Polska), z wyjątkiem oznaczeń rozpoczynających się od cyfry 2 - takimi kodami oznaczane są produkty o zmiennej masie i rozmiarach, zazwyczaj konfekcjonowane w sklepach. EAN 13 jest używany również w połączeniu z ISSN (International Standard Serial Number), dla publikacji prasowych czy magazynów. 3 cyfrowy kod kraju został zastąpiony numerem 977, często poza kodem występuje wtedy również dwucyfrowy numer wydania.
Inne rodzaje kodów:
  • Codabar
  • MSI Plessey
  • Code 32
  • Code 39 – kod paskowy zawierający znaki alfanumeryczne (43 różne znaki), każdy ze znaków składa się z 9 elementów (słupki jasne i ciemne), z których 3 są znacząco szersze; powstał w roku 1974, rozpowszechnił się po zastosowaniu przez Departament Obrony USA do oznaczania przesyłek od dostawców; obecnie używany przez firmy związane z motoryzacją do oznaczania części
  • EAN 128 – kod alfanumeryczny opracowany w celu rozszerzenia repertuaru znaków do 128
  • 2 z 5 - kod numeryczny (podobnie jak EAN), lecz o zmiennej długości, charakteryzuje się dużą gęstością – cyfry kodowane są w "przeplocie" ciemne paski kodują jedną cyfrę a rozdzielające je białe paski – drugą
  • ITF-14
  • PDF 417 - kod alfanumeryczny dwuwymiarowy o dużej gęstości – na powierzchni porównywalnej z powierzchnią kodu EAN mieści ponad 1000 znaków; odporny na częściowe uszkodzenia.
Początkowo do odczytu używano specjalnie zmodyfikowanych piór świetlnych, które musiały być przesuwane tuż nad kodem prostopadle do pasków, co okazywało się niewygodne; obecnie do odczytu używa się czytników (zwanych także skanerami) różnorodnej konstrukcji, umożliwiających odczyt z pewnej odległości i mniej czułych na ustawienie odczytywanego kodu, które można - ze względu na technologię wykonania - generalnie podzielić na:
  • laserowe (większy zasięg odczytu),
  • diodowe CCD (większa odporność, większa szybkość odczytu),
  • oparte o kamery video

Historia

  • 1932 rok - Wallace Flint pisze na Uniwersytecie Harwardzkim pracę magisterską na temat automatycznych punktów kasowych w supermarketach
  • 1938 rok - Joe Woodland i Berny Silver rozpoczęli badania nad technicznym aspektem odczytu i kontroli cen artykułów żywnościowych w handlu
  • 1959 rok - Girard Feissel zgłosił w amerykańskim urzędzie patentowym wniosek o sposób kodowania cyfr od 0 do 9
  • 1970 rok - producenci i handlowcy z USA i Kanady tworzą stowarzyszenie do jednolitego kodowania towarów
  • 1973 rok - oficjalne zatwierdzenie kodu kreskowego UPC (Universal Product Code)
  • 1974 rok - powstanie tymczasowego komitetu badającego możliwość wprowadzenia jednolitego systemu identyfikacji towarów w Europie
  • 1976 rok - powstaje Europejski System Kodowania Towarów EAN (European Article Numbering)
  • 1976 rok - opracowanie pierwszego alfanumerycznego kodu kreskowego - Code 39
  • 1977 rok - powołanie Stowarzyszenia Kodowania Towarów EANA (European Article Numbering Association)
  • 1981 rok - przekształcenie systemu europejskiego w międzynarodowy - powstaje IANA
  • 1990 rok - przyjecie Polski do systemu EAN i powołanie organizacji narodowej CKK - Centrum Kodów Kreskowych w Instytucie Logistyki i Magzynowania w Poznaniu.
  • 1998 rok - organizacje EAN i UCC podjęły decyzję o kompleksowym scaleniu systemu UPC z systemem EAN, dzięki czemu obecnie funkcjonuje jeden globalny system EAN.UCC.
  • 2005 rok - Globalne Forum GS1, podczas którego oficjalnie dokonano zmiany nazwy z EAN International na GS1
Publikacja wraz ze zdjęciami jest udostępniona w Encyklopedii "Zgapedia" części portalu zgapa.pl. Treść objęta jest licencją GNU FDL Wolnej Dokumentacji w wersji 1.3 lub dowolnej pózniejszej opublikowanej przez Free Software Foundation i została ona opracowana na podstawie Wikipedii, tutaj możesz znaleźć artykuł źródłowy oraz autorów. Warunki użytkowania Encyklopedii znajdziesz na tej stronie.
Prezentowane filmy poczhodzą z serwisu YouTube, portal zgapa.pl nie jest ich autorem i nie ponosi odpowiedzialności za ich treści.