Klaudiusz (1 sierpnia 10 p.n.e. - 14 października 54 n.e.) (Tiberius Claudius Drusus Nero), urodzony w Lugdunum w Galii, syn Druzusa Starszego i Antonii Młodszej. Był bratankiem cesarza Tyberiusza i stryjem cesarza Kaliguli. Klaudiusz był cesarzem rzymskim od 21 stycznia 41 roku. Oficjalna tytulatura cesarska: Tiberius Claudius Caesar Augustus Germanicus.

Wywód przodków:

{{Szablon:tree|ojciec_ojca=Tyberiusz Klaudiusz Neron |matka_ojca=Liwia Druzylla |ojciec_matki=Marek Antoniusz |matka_matki=Oktawia Młodsza |ojciec=Druzus Starszy |matka=Antonia Młodsza |osoba=Klaudiusz }}

Młodość

Pomimo tak bliskich powiązań z panującą dynastią nie brał udziału w życiu publicznym. Przyczyną tego były liczne ułomności fizyczne. Klaudiusz utykał, ślinił się, jąkał i często chorował. Członkowie rodziny uważali to za skutek umysłowego upośledzenia i dlatego trzymali go z dala od świata publicznego. W szczególności matka, Antonia i babka, Liwia traktowały go jak idiotę. Nie powierzno mu żadnych urzędów oficjalnych. Będąc izolowany przez całe dzieciństwo i młodość poświęcał czas na czytanie zdobywając szeroką wiedzę, szczególnie z zakresu historii. To że traktowano go jako głupka uchroniło go od niebezpieczeństw związanych z wewnętrzną walką o władzę w rodzinie cesarskiej. Nikt nie przewidywał, że może odegrać jakąkolwiek rolę polityczną.
Jego bratanek, Kaligula, gdy został cesarzem, dla żartu mianował Klaudiusza konsulem dokooptowanym od 1 lipca 37 roku. Był to pierwszy publiczny urząd sprawowany przez Klaudiusza, który miał wtedy 46 lat.

Panowanie

Po zamordowaniu Kaliguli w powstałym zamieszaniu część żołnierzy gwardii pretoriańskiej zdecydowała się na obwołanie cesarzem Klaudiusza, jedynego dorosłego przedstawiciela dynastii julijsko-klaudyjskiej. Tradycja mówi, że został znaleziony, gdy ukrywał się za kotarą, wbrew swej woli zaniesiony do obozu pretorianów i tam obwołany imperatorem. Pomimo początkowego sprzeciwu senat, świadom swojej bezsilności wobec żołnierzy, zatwierdził jego status. Po raz pierwszy tak jawnie unaocznił się prawdziwy charakter pryncypatu - władza cesarzy opierała się na militarnej sile, a czasy gdy wola senatu miała znaczenie bezpowrotnie minęły.
Klaudiusz, chcąc zyskać militarną wiarygodnośc podjął wyprawę do Brytanii w 43 roku. Po powrocie do Rzymu świętował tryumf w 44.
Charakterystyczna dla panowania Klaudiusza jest wzrastająca rola wyzwoleńców w sprawowaniu władzy. Cesarz, nie mając zaufania do kręgów senatorskich, główną rolę w administracji i w radzie przybocznej powierzał wyzwoleńcom. Kilku z nich, Narcyz, Polibiusz i Pallas zdobyło bardzo wpływową pozycję.
Klaudiusz ulegał też wpływom swoich żon. Najpierw poślubionej w 38 Messalinie, która urodziła mu Brytanika i Oktawię. Antyczne źródła przedstwaiają Messalinę jako nimfomankę organizującą orgiastyczne zabawy i doprowadzającą do skazywania na śmierć byłych kochanków lub tych którzy ośmielali się odrzucać jej awanse. Zgubiła ją ceremonia małżeństwa z Gajuszem Siliuszem odbyta pod nieobecność Klaudiusza. Narcyz ujawnił to Klaudiuszowi i dopilnował egzekucji Messaliny. W 48 roku Klaudiusz poślubił Agrypinę, swoją bratanicę. Jej silna osobowość zdominowała ostatnie lata panowania cesarza. Wyrazem jej wzrastającej roli politycznej był przyznanie jej przez senat tytułu Augusty. Doprowadziła też do zajęcia przez jej syna z pierwszego małżeństwa, Nerona, pierwszeństwa w sukcesji, przed rodzonym synem Klaudiusza, Brytanikem. Neron został najpierw adoptowany w 50 roku, a trzy lata później poślubił córkę cesarza Oktawię. Chcąc wykorzystać sytuację Agrypina, jak podają żródła, otruła Klaudiusza potrawą z grzybów.

Małżeństwa i dzieci:

  • 1x Plaucja Urgulania (Plautia Urgulanilla) ( od 6 n.e.)
    • Druzus IV (Claudius Drusus)
    • Klaudia (Claudia)
  • 2x: Elia Petyna (Aelia Petina) (od 28 do rozw. w 31)
  • 3x: Messalina (Valeria Messalina) (od 39 do 48)
  • 4x: Agrypina Młodsza (Iulia Agrippina Minor) (od 49)
Poprzedni cesarzNastępny cesarz
Kaligula (37-41)Neron (54-68)

Zobacz też : Linki zewnętrzne:
Publikacja wraz ze zdjęciami jest udostępniona w Encyklopedii "Zgapedia" części portalu zgapa.pl. Treść objęta jest licencją GNU FDL Wolnej Dokumentacji w wersji 1.3 lub dowolnej pózniejszej opublikowanej przez Free Software Foundation i została ona opracowana na podstawie Wikipedii, tutaj możesz znaleźć artykuł źródłowy oraz autorów. Warunki użytkowania Encyklopedii znajdziesz na tej stronie.