Kazimierz Karol I Odnowiciel, Mnich (ur. 26 lipca 1016, zm. 28 listopada 1058) – książę z dynastii Piastów, władca Polski w latach 1039-1058, syn Mieszka II. W latach 1034-1039 najprawdopodobniej nie zdołał objąć władzy, został wygnany, a kraj pogrążył się w kryzysie.
Po śmierci Mieszka ster rządów zapewne chciała przejąć Rycheza, wcześniej skłócona z mężem. Kazimierz prawdopodobnie ulegał woli ambitnej matki. Ona sama najprawdopodobniej wywiozła z kraju koronę w okresie rządów Bezpryma, co obecnie odczytuje się jako dbanie o prawa syna do tronu. Kazimierz nie zdołał się jednak koronować ze względu na trudności wewnętrzne i zewnętrzne (sprzeciw Cesarstwa).
Wielkopolska uległa buntowi ludowemu skierowanemu przeciwko możnowładcom i Kościołowi i nastąpił masowy powrót do pogaństwa. Na Mazowszu powstało oddzielne państwo Miecława (Masława). Na Pomorzu władzę przejęła lokalna dynastia. W 1038 Polskę najechał czeski książę Brzetysław I. Złupił on Wielkopolskę i zajął Śląsk oraz Małopolskę. Ze zdewastowanego Gniezna wywiózł relikwie św. Wojciecha.
Kazimierz, przebywający dotychczas na Węgrzech, udał się do Niemiec, gdzie nowy cesarz Henryk III udzielił mu militarnego wsparcia w 1039. Cesarz obawiał się bowiem zbytniego wzmocnienia Brzetysława. Pomoc okazał również książę ruski Jarosław Mądry. Kazimierz pojął za żonę jego siostrę Marię Dobroniegę. W 1041 na mocy układu w Ratyzbonie Brzetysław zrzekł się wszystkich ziem poza Śląskiem. Nie zniszczony Kraków stał się główną siedzibą polskiego księcia.
W 1047 roku, we współdziałaniu z Jarosławem, Kazimierz zaatakował Mazowsze i pokonał Miecława. Przyłączył wówczas Mazowsze oraz zapewne Pomorze Gdańskie, jako że w bitwie zostali pokonani sojusznicy Miecława – książęta pomorscy. W 1050 wbrew woli cesarskiej Kazimierz zajął czeski Śląsk. Spór rozstrzygnął w 1054 roku cesarz w Quedlinburgu – Śląsk pozostał przy Polsce za cenę corocznego trybutu wysokości 500 grzywien srebra i 30 złota.
Kazimierzowi nie udało się odbudować metropolii kościelnej, choć czynił ku temu znaczne kroki. Zamiast utrzymywać stałą drużynę wojów zapoczątkował on zwyczaj nadawania ziemi rycerzom w zamian za służbę wojskową. Starania o odbudowę kraju z kryzysu sprawiły, iż Kazimierz został obdarzony przydomkiem Odnowiciela.
Kazimierz miał czterech synów, jego następcą został Bolesław II Śmiały, Szczodry, a po jego wygnaniu władzę objął drugi syn Odnowiciela – Władysław I Herman.
{{Tree|ojciec_ojca=Bolesław I Chrobry zm. 17 czerwca 1025|matka_ojca=Emnilda Słowiańska zm. między 1013 a 1017 |ojciec_matki=Herenfried Ezon Lotaryński zm. 21 maja 1034|matka_matki=Matylda Rzymska zm. 4 listopada 1025|ojciec=Mieszko II Lambert zm. 10 maja 1034|matka=Ryksa Lotaryńska zm. 21 marca 1063|osoba=Kazimierz I Odnowiciel zm. 28 listopada 1058}}
Żona
  • od 1041/1042 Dobronega Maria (zm. 1087) - córka Włodzimierza I Wielkiego.
Potomstwo
  • Bolesław II Śmiały (ur. 1042 - zm. 22 III 1081) - książę Polski (1058-1076), król Polski (1076-1079)
  • Władysław I Herman (ur. 1043 - zm. 4 VI 1102) - książę Polski (1079-1102)
  • Świętosława (ur. ok. 1048 - zm. 1 IX 1126) - żona Wratysława II (ur. ok. 1032 - zm. 1092) z dynastii Przemyślidów, księcia ołomunieckiego (1055-1056, 1058-1061), księcia Czech (1061-1085), króla Czech (1085-1092)
  • Mieszko (16 IV 1045 - 6 XII 1065)
  • Otto (ur. ok. 1046 - zm. 1048)
Publikacja wraz ze zdjęciami jest udostępniona w Encyklopedii "Zgapedia" części portalu zgapa.pl. Treść objęta jest licencją GNU FDL Wolnej Dokumentacji w wersji 1.3 lub dowolnej pózniejszej opublikowanej przez Free Software Foundation i została ona opracowana na podstawie Wikipedii, tutaj możesz znaleźć artykuł źródłowy oraz autorów. Warunki użytkowania Encyklopedii znajdziesz na tej stronie.