Karol XIV Jan, nazwisko rodowe Jean Baptiste Bernadotte, później Jean Baptiste Jules Bernadotte (ur. 26 stycznia 1763 w Pau, zm. 8 marca 1844 w Sztokholmie), marszałek Francji w latach 1804–1811, diuk księstwa Pontecorvo, od 1818-1844 król Szwecji i Norwegii.
Wywodził się z drobnej burżuazji. Był synem prokuratora z Pau. Swą karierę wojskową rozpoczął już w armii królewskiej (był sierżantem). Jego kariera rozwijała się wojsku rewolucyjnym. Bernadotte będąc porucznikiem awansował od razu do stopnia szefa batalionu. Jego żoną była Desirée Clary, która była uważana przez pewien czas za narzeczoną Napoleona Bonapartego. Do stopnia marszałka został nominowany 19 maja 1804. W 1805 objął komendę nad pierwszym korpusem Wielkiej Armii. W 1806 Napoleon nadał mu tytuł diuka utworzonego księstwa Pontecorvo.
W 1810 adoptowany przez króla Szwecji Karola XIII, 21 sierpnia t.r. został ogłoszony następcą tronu Szwecji. W 1812 doprowadził do sojuszu z Rosją, w 1813 dowodził Armią Północną koalicji antynapoleońskiej (szwedzkim korpusem) na terenie Niemiec. Wstąpił na tron w 1818.
Publikacja wraz ze zdjęciami jest udostępniona w Encyklopedii "Zgapedia" części portalu zgapa.pl. Treść objęta jest licencją GNU FDL Wolnej Dokumentacji w wersji 1.3 lub dowolnej pózniejszej opublikowanej przez Free Software Foundation i została ona opracowana na podstawie Wikipedii, tutaj możesz znaleźć artykuł źródłowy oraz autorów. Warunki użytkowania Encyklopedii znajdziesz na tej stronie.