Karol VI Szalony (3 grudnia 1368 - 21 października 1422) - król Francji w latach 1380 - 1422 z dynastii Walezjuszy. Był synem króla Karola V Mądrego. W 1390r. poślubił księżnę Izabelę Bawarską. W 1392r. podczas podróży do Orleanu zapadł niespodziewanie na chorobę psychiczną, która nie opuściła go aż do śmierci. O regencję nad szalonym władcą walczyły dwa stronnictwa, skupione wokół braci królewskich: rodzonego, Ludwika ks. Orleańskiego i stryjecznego, Jana bez Trwogi ks. Burgundii. Pierwsze lata panowania tego władcy przypadły na okres względnego spokoju ze strony Anglii i zamrożenia walk podczas tzw. wojny stuletniej. Natomiast choroba psychiczna Karola VI pogłębiała anarchię w kraju. Doszło do znacznego usamodzielnienia się francuskich książąt feudalnych. W 1407r. z inicjatywy Jana burgundzkiego zamordowano Ludwika Orleańskiego. W 1415r. wznowiono działania wojenne z Anglią. Anglicy pod wodzą swego monarchy Henryka V, pobili Francuzów pod Azincourt w lipcu 1415r. W 1419r. zginął Jan bez Trwogi. W 1420r. Karol VI zawarł traktat w Troyes, który pomijał następstwo jego syna, delfina Karola, na rzecz króla angielskiego Henryka V Lancastra. W 1422r. zmarli zarówno Karol VI, jak i Henryk angielski. Na króla Francji koronowano niemowlę, Henryka VI Lancastra, a niewiele później Karola, syna szalonego władcy.
Patrz: Wojna stuletnia
Publikacja wraz ze zdjęciami jest udostępniona w Encyklopedii "Zgapedia" części portalu zgapa.pl. Treść objęta jest licencją GNU FDL Wolnej Dokumentacji w wersji 1.3 lub dowolnej pózniejszej opublikowanej przez Free Software Foundation i została ona opracowana na podstawie Wikipedii, tutaj możesz znaleźć artykuł źródłowy oraz autorów. Warunki użytkowania Encyklopedii znajdziesz na tej stronie.