Karol Irzykowski (ur. 23 stycznia 1873 w Błaszkowej pod Jasłem, zm. 2 listopada 1944 w Żyrardowie) - prozaik, dramaturg, krytyk literacki, teoretyk filmu.
Pochodził ze zubożałej rodziny ziemiańskiej. W latach 1889-1893 studiował filologię germańską na Uniwersytecie Lwowskim. W latach 1894-1895 był zastępcą nauczyciela, jednak wada wymowy utrudniała mu pracę dydaktyczną. Od 1895 mieszkał we Lwowie, zajmował się stenografią sprawozdań parlamentarnych i sądowych. W 1908 przeniósł się do Krakowa, gdzie pracował jako stenograf i korespondent w urzędowym biurze korespondencyjnym. Po I wojnie światowej przeniósł się do Warszawy. Kierował tam biurem stenograficzno-sprawozdawczym Sejmu.
Współpracował ze Skamandrem, Wiadomościami Literackimi, a w latach 1921-1933 z Robotnikiem - organem PPS. Zabierał głos w wielu dyskusjach literackich. Prowadził dział teatralny w Polskim Radio i Roczniku Literackim. Był członkiem Polskiej Akademii Literatury. W czasie okupacji niemieckiej utrzymywał się z wykładów stenografii, biorąc także udział w podziemnym życiu kulturalnym. Zmarł tuż po wyzwoleniu, w Żyrardowie.

Twórczość

Publikacja wraz ze zdjęciami jest udostępniona w Encyklopedii "Zgapedia" części portalu zgapa.pl. Treść objęta jest licencją GNU FDL Wolnej Dokumentacji w wersji 1.3 lub dowolnej pózniejszej opublikowanej przez Free Software Foundation i została ona opracowana na podstawie Wikipedii, tutaj możesz znaleźć artykuł źródłowy oraz autorów. Warunki użytkowania Encyklopedii znajdziesz na tej stronie.