Jan Ostoja Matłachowski urodził się 5 września 1906 roku we Lwowie. Z ruchem narodowym związał się w szkole średniej, a następnie studiując prawo i historię na Uniwersytecie Jana Kazimierza we Lwowie i na Uniwersytecie Warszawskim.
Jako wyróżniający się swoją aktywnością zajmował czołowe miejsce pośród działaczy Stronnictwa Narodowego, Młodzieży Wszechpolskiej, a także jako organizator robotniczych Związków Zawodowych „Praca Polska” w Borysławskim Zagłębiu Naftowym.
Wkrótce w 1935 roku przenosi się do Warszawy, gdzie został powołany przez Romana Dmowskiego do władz naczelnych Stronnictwa Narodowego. W latach 1937 – 39 współpracował z Romanem Dmowskim, Jędrzejem Giertychem, Kazimierzem Kowalskim i profesorem Stojanowskim.
Brał udział w przygotowywanym w latach 1937-38 zamachu stanu przeciw władzom sanacyjnym. Zamach ten został odwołany przez spiskowców wobec przygotowywanej przez Hitlera inwazji na Polskę. Następują lata wojny i okupacji Polski. Matłachowski wraz z innymi przechodzi do pracy w podziemnych strukturach cywilnych i wojskowych. W 1942 r. wraz z prof. Stojanowskim wchodzi w skład Wojennego Zarządu Głównego Stronnictwa Narodowego i Tymczasowej Narodowej Rady Politycznej.
Zbliżał się koniec wojny i niemieckiej okupacji. W 1944 r. Wielka Koalicja cofa swoje dotychczasowe uznanie dla Rządu Rzeczypospolitej Polskiej w Londynie. Jan Matłachowski przebywając w Polsce kontynuuje swoją pracę w strukturach naczelnych Stronnictwa Narodowego i Radzie Jedności Narodowej. Część działaczy Stronnictwa Narodowego, po zajęciu Polski przez wojska sowieckie, ujawnia się. Następują aresztowania. Jan Matłachowski opuszcza Polskę i dociera w listopadzie 1945 r do Londynu. Na uchodźstwie kontynuuje zrazu swoją działalność jako członek emigracyjnego Stronnictwa Narodowego i kombatanckich organizacji AK. W 1951 r. J. Matłachowski wycofuje się jednak z czynnej działalności w emigracyjnych strukturach Stronnictwa Narodowego wobec kontrowersyjnej tzw. "Sprawy Bergu".
Wobec zaistnienia w Polsce warunków umożliwiających repatriację, Matłachowski w 1961 r. wraca wraz z innymi do kraju. Zawsze aktywny Jan Matłachowski po przybyciu do Polski znajduje i tu pewne możliwości szerzenia i głoszenia poglądów narodowych skupiając w swoim mieszkaniu odwiedzającą go młodzież. W czerwcu 1989 r. grupa sygnatariuszy tzw. „Memoriału” z 28 stycznia 1989 r. wraz z uczestnikami Rady Środowisk Narodowych zaproponowała Janowi Matłachowskiemu objęcie prezesury Konwentu Seniorów Stronnictwa Narodowego. Pomimo sędziwego wieku, miał wówczas 83 lata, J. Matłachowski podejmuje znów aktywną działalność – zostając prezesem Konwentu Seniorów, którą to funkcję sprawuje aż do śmierci. Zmarł 6 listopada 1989 r. po wykonaniu swego drogiego zadania reaktywowania Stronnictwa Narodowego, dwanaście dni przed I Zjazdem Delegatów Stronnictwa Narodowego.
Publikacja wraz ze zdjęciami jest udostępniona w Encyklopedii "Zgapedia" części portalu zgapa.pl. Treść objęta jest licencją GNU FDL Wolnej Dokumentacji w wersji 1.3 lub dowolnej pózniejszej opublikowanej przez Free Software Foundation i została ona opracowana na podstawie Wikipedii, tutaj możesz znaleźć artykuł źródłowy oraz autorów. Warunki użytkowania Encyklopedii znajdziesz na tej stronie.