Jan Kucharzewski (27 maja 1876 w Wysokiem Mazowieckiem - 4 lipca 1952 w Nowym Jorku, (USA)), historyk, prawnik, polityk, premier (1917-1918).
W 1898 ukończył Wydział Prawny Uniwersytetu Warszawskiego. Był członkiem Zetu i Bratniej Pomocy. Pierwsze lata I wojny światowej spędził w Szwajcarii, gdzie prowadził działalność publicystyczną na rzecz sprawy polskiej. W czerwcu 1917 wrócił do Warszawy. Rozpoczął pracę w administracji podległej Radzie Regencyjnej. Od 26 listopada 1917 do 27 lutego 1918 pełnił urząd Prezesa Ministrów. W okresie międzywojennnym zajmował sie działalnością naukową i publicystyczną. W czasie II wojny światowej przebywał w USA gdzie wielokrotnie zabierał głos na rzecz Polski zwłaszcza z pozycji antysowieckich i antykomunistycznych.
Publikacje:
  • Od białego do czerwonego caratu, (tom 1-7, 1923-35)

Publikacja wraz ze zdjęciami jest udostępniona w Encyklopedii "Zgapedia" części portalu zgapa.pl. Treść objęta jest licencją GNU FDL Wolnej Dokumentacji w wersji 1.3 lub dowolnej pózniejszej opublikowanej przez Free Software Foundation i została ona opracowana na podstawie Wikipedii, tutaj możesz znaleźć artykuł źródłowy oraz autorów. Warunki użytkowania Encyklopedii znajdziesz na tej stronie.