Jan Karłowicz Berzin (Ян Карлович Берзин), właść. Peteris Kuzis (1889 - 1939), radziecki komunista łotewskiego pochodzenia, szef wywiadu wojskowego GRU w latach 1924 - 1935, ponownie objął to stanowisko między czerwcem a sierpniem 1937 roku, dowódca sił radzieckich w hiszpańskiej wojnie domowej.
Urodzony na Łotwie w 1889 roku. W wieku dziewiętnastu lat aresztowany przez carską policję za udział w planach akcji zabójstwa szefa Ochrany w Teatrze Balszoj, skazany na karę śmierci. Szybko ułaskawiony z racji młodego wieku, mógł się poświęcić dalszej działalności ideologicznej. Zdecydowanie opowiedział się za bolszewikami po rozłamie w łonie SDPRR, blisko współpracując z Leninem. W czasach carskich parokrotnie więziony, w 1917 roku wybrano go do Centralnego Komitetu SDPRR(b).
Karierę wojskową rozpoczął w 1914 roku, powołany do armii rosyjskiej, z której wkrótce zdezerterował, za działalność rewolucyjną aresztowany i zesłany na Syberię. Po obaleniu cara powrócił z zesłania i brał czynny udział w rewolucji październikowej – był uczestnikiem szturmu na Pałac Zimowy w listopadzie 1917 roku. Zaciągnąiety do nowo powstałych ogranów bezpieczeństwa CzeKa, pracując w jej szeregach w Rosji i na Łotwie.
Zwolennik zaprowadzenia rządów komunistycznych na Łotwie, organizator i jeden z dowódców łotewskiej Armii Czerwonej, do której oficjalnie wstąpił w 1919 roku.
W 1919 roku pełnił funkcję wiceministra spraw zagranicznych w rządzie sowieckiej Łotwy, po paru miesiącach przesunięto go jednak na odcinek militarny - dowodził Łotewską Dywizją Strzelców. W latach 1918-20 zastępca Dzierżyńskiego w urzędzie CzeKa, po nieudanej wojnie polsko-radzieckiej mianowany na szefa wywiadu GRU. Brał aktywny udział w przygotowaniach do komunistycznego puczu w Estonii w 1924 roku.
Pracę w aparacie wywiadu wojskowego GRU rozpoczął w 1921 roku, za sukcesy na Łotwie mianowany zastępcą ówczesnego szefa GRU Arvida Seebota. W 1924 mianowano go szefem GRU.
W 1935 roku działał na Dalekim Wschodzie jako zastępca dowódcy samodzielnej armii dalekowschodniej, w 1936 roku wysłano go wraz z sowiecką misją wojskową do ogarniętej wojną domową Hiszpanii, gdzie zajmował się werbunkiem agentów do współpracy z GRU.
Po powrocie do Związku Radzieckiego został aresztowany, zastrzelono go 29 lipca 1939 roku w piwnicach Hotelu Metropol w Moskwie. (Inne źródła datę śmierci wskazują na 29 lipca 1938 roku).

Publikacja wraz ze zdjęciami jest udostępniona w Encyklopedii "Zgapedia" części portalu zgapa.pl. Treść objęta jest licencją GNU FDL Wolnej Dokumentacji w wersji 1.3 lub dowolnej pózniejszej opublikowanej przez Free Software Foundation i została ona opracowana na podstawie Wikipedii, tutaj możesz znaleźć artykuł źródłowy oraz autorów. Warunki użytkowania Encyklopedii znajdziesz na tej stronie.