Języki tureckie - najliczniejsza podrodzina języków ałtajskich, obejmująca około 85 mln mówiących. Zamieszkują oni obszar Azji Mniejszej (Turcja), Azji Środkowej (Kazachstan, Kirgistan, Tadżykistan, Turkmenistan, Uzbekistan, Rosja i Chiny) i Syberii (Jakucja), a także Europy Wschodniej (Czuwaszja). Dzielą się na cztery grupy: ujgursko-oguzyjską, kipczacką, karłucką i oguzyjską. Oddzielnie klasyfikowane są języki czuwaski i jakucki.
Najstarsze inskrypcje, pochodzące z VI-VII wieku, odnaleziono w Mongolii, gdzie powstał pierwszy organizm państwowy ludów tureckich, tzw. kaganat turecki.


Klasyfikacja języków tureckich:
języki uralo-ałtajskie
 języki ałtajskie (ok. 91 mln)
  języki tureckie (ok. 85 mln)
   języki ujgursko-oguzyjskie
    staroujgurski (z nowoujgurskim - ok. 6 mln)
   języki kipczackie (ok. 13,7 mln)
    baszkirski
    kipczacki †
    karaimski (ok. 12 tys.)
    karakałpacki (ok. 350 tys.)
    kazachski (ok. 5,3 mln)
    kirgiski (ok. 2 mln)
    kumycki
    nogajski
    tatarski (ok. 6 mln)
   języki karłuckie
    nowoujgurski (ze staroujgurskim - ok. 6 mln)
    uzbecki (ok. 15 mln)
   języki oguzyjskie (ok. 41,5 mln)
    azerski
    gagauski (ok. 175 tys.)
    krymskotatarski
    turecki (ok. 40 mln)
    turkmeński (ok. 1,5 mln)
   język czuwaski (ok. 1,5 mln)
   języki syberyjskie
    języki północnosyberyjskie
     dołgański
     jakucki (ok. 300 tys.)
    języki południowosyberyjskie
     ałtajski
     chakaski
     tuwiński

Publikacja wraz ze zdjęciami jest udostępniona w Encyklopedii "Zgapedia" części portalu zgapa.pl. Treść objęta jest licencją GNU FDL Wolnej Dokumentacji w wersji 1.3 lub dowolnej pózniejszej opublikowanej przez Free Software Foundation i została ona opracowana na podstawie Wikipedii, tutaj możesz znaleźć artykuł źródłowy oraz autorów. Warunki użytkowania Encyklopedii znajdziesz na tej stronie.