Języki celtyckie - grupa języków w obrębie języków indoeuropejskich. Wiele języków z tej grupy wymarło. Współcześnie grupa ta jest reprezentowana przez języki: iryjski , szkocki , walijski i bretoński. Również te języki zagrożone są wymarciem, dlatego też prowadzone są działania na rzecz ich zachowania. Posługuje się nimi około 1 mln mówiących.
Języki celtyckie dzielą się na trzy podstawowe zespoły: galijski (wymarły), goidelski i brytański. Dla grup brytańskiej i goidelskiej używa się także nazw języki p-celtyckie i q-celtyckie. Wynika to z tego, że pochodzący z oryginalnego języka praceltyckiego dźwięk [1] został zastąpiony w językach brytańskich dźwiękiem [2], a w goidelskich - [3]. I tak słowo 'głowa' w języku irlandzkim i szkockim gaelickim to ceann, a w manx kione, natomiast w walijskim to pen, a bretońskim penn.


Klasyfikacja języków celtyckich:

 języki celtyckie (1,3 mln)
   celtyberyjski †
  języki goidelskie (Q-celtyckie) (380 tys.)
   staroiryjski †
   iryjski (260 tys.)
   shelta (90 tys.)
   szkocki gaelicki (25 tys.)
   manx+
  języki galijskie †
   lepontyjski (leponcki) †
   galijski †
  języki brytańskie (P-celtyckie) (900 tys.)
   piktyjski
   walijski (500 tys.)
   kornijski+
   bretoński (400 tys.)

Publikacja wraz ze zdjęciami jest udostępniona w Encyklopedii "Zgapedia" części portalu zgapa.pl. Treść objęta jest licencją GNU FDL Wolnej Dokumentacji w wersji 1.3 lub dowolnej pózniejszej opublikowanej przez Free Software Foundation i została ona opracowana na podstawie Wikipedii, tutaj możesz znaleźć artykuł źródłowy oraz autorów. Warunki użytkowania Encyklopedii znajdziesz na tej stronie.