Język_migowy -
jednoręczny alfabet palcowy
Język migowy to ogół znaków idiograficznych (określających słowa, czasem krótkie zwroty) i znaków daktylograficznych (odpowiadające literom alfabetu) manualno-mimicznych używanych przez niesłyszących do porozumiewania się.
Wbrew popularnym poglądom nie istnieje jeden ogólnoświatowy język migowy, ale wiele w pełni wykształconych języków, których zasięgi nie zawsze pokrywają się z zasięgami języków mówionych. Przykładowo brytyjski język migowy jest zupełnie różny od amerykańskiego języka migowego, który jest z kolei używany zarówno w USA jak i w Kanadzie oraz Meksyku.

Klasyczny język migowy

Zwany też naturalnym obejmuje kilka tysięcy znaków pojęciowych o charakterze pozycyjnym oraz organizacja przestrzenna wypowiedzi - środki uzupełniające znaki migowe - mimika, pantomimika, gestykulacja i zachowania kinetyczne.

Język migany

Znaki migowe są wykorzystywane jako uzupelnienie mowy artykułowanej. Znaków migowych używa się w szyku gramatycznym języka ojczystego, dodając za pomocą alfabetu palcowego końcówki fleksyjne. Język migany stosuje się zawsze razem z językiem mówionym. Jest to tzw. system językowo-migowy.
Publikacja wraz ze zdjęciami jest udostępniona w Encyklopedii "Zgapedia" części portalu zgapa.pl. Treść objęta jest licencją GNU FDL Wolnej Dokumentacji w wersji 1.3 lub dowolnej pózniejszej opublikowanej przez Free Software Foundation i została ona opracowana na podstawie Wikipedii, tutaj możesz znaleźć artykuł źródłowy oraz autorów. Warunki użytkowania Encyklopedii znajdziesz na tej stronie.
Prezentowane filmy poczhodzą z serwisu YouTube, portal zgapa.pl nie jest ich autorem i nie ponosi odpowiedzialności za ich treści.