{{Język| kolor=11ddff| nazwa oryginalna=ქართული ენა| kraj, region1=Gruzja, Iran, Azerbejdżan, Turcja, Rosja i inne| liczba=7,5 miliona| pozycja=(poza pierwszą 100.)| rodzina=Języki kaukaskie
*Języki południowokaukaskie
**Język gruziński| rodzaj=gruziński| kraj, region2=Gruzja| agencja=?| iso1=ka| iso2=geo/kat| sil=GEO| kod=ka| przymiotnik=Gruzińska| }}
Język gruziński - (gruz. ქართული ენა, kartuli ena) język kaukaski, używany przez ok. 4,2 mln osób głównie w Gruzji, gdzie jest językiem urzędowym, oraz przez dalsze 2,5 mln w Turcji, Rosji, USA i Europie, jak też przez niewielkie grupy w Iranie i Azerbejdżanie.
Gruziński wraz z językami swańskim, megrelskim oraz lazyjskim tworzy podgrupę południową (kartwelską) języków kaukaskich, będąc najważniejszym jej przedstawicielem. Jest używany jako język literacki przez zamieszkujące Gruzję niewielkie wspólnoty etnograficzne, nie posiadające piśmiennictwa we własnych językach: przez Swanów, Megrelów i Lazów.
Język gruziński zapisywany jest alfabetem gruzińskim, który pochodzi najprawdopodobniej od spółgłoskowego pisma syryjskiego. Gruziński ma bardzo długą tradycję piśmienniczą, sięgającą V w.. Najstarszym zachowanym zabytkiem literatury jest powstały w V w. żywot św. Szauszanik, którego autorem jest Jakub Curtaweli.
W dziejach języka wyróżnia się dwa główne okresy: starogruziński (V w.-XI w. oraz nowogruziński - od XII w.
Współczesny język literacki ukształtował się w XIX-XX w. na podłożu dialektu kartlijskiego i kachetyjskiego.

Linki zewnętrzne

Informacje o fonetyce gruzińskiego języka (po polsku)
Publikacja wraz ze zdjęciami jest udostępniona w Encyklopedii "Zgapedia" części portalu zgapa.pl. Treść objęta jest licencją GNU FDL Wolnej Dokumentacji w wersji 1.3 lub dowolnej pózniejszej opublikowanej przez Free Software Foundation i została ona opracowana na podstawie Wikipedii, tutaj możesz znaleźć artykuł źródłowy oraz autorów. Warunki użytkowania Encyklopedii znajdziesz na tej stronie.